Çok yalnız ve mutsuzum?

Uzun yazicam mlsf. kaldıramıyorum bu durumu. tüm gün evdeyim sınava girdim çıktım başka şehirde istiyorum ama eve o kadar yapışık kaldım ki korkuyorum. Sosyal hayat desen yok, arkadaş yok, seven yok. çevremdeki insanlar nasıl yapıyor bilmiyorum ama geziyor tozuyor arkadaşlarla sabahtan akşama kadar ben evde çürüyorum. kendim için hiçbir şey yapamıyorum para harcamam gereken durumlar oluyor bizimkilerin cebinden eksilicek diye yapamıyorum kendime asla vakit ayiramiyorum annemle babam çalışıyor evin temizligidir yemeğidir camasiridir bulasigidir bende. olmuyor yani yalnızligi romantize eden insanlari da asla anlamıyorum kalabalık bir odada herkes birbiriyle haşır neşirken denememe rağmen köşede tek başıma dikilip duruyorum her seferinde. bir yandan da kimseyi istemiyorum insanlar çok düz geliyor. annem ve babamında asla sosyal hayatı yok ama evde basit bir aktivite yapicaz beraber atıyorum film izlicez hemen caymalar kafaları telefona gommeler. Olmuyor işte yalnız. Kötü niyetli ve asla haketmeyen insanların o kadar güzel hayatları var ki hepsinden nefret ediyorum aynı zamanda. bircok alana ilgim var hayata kötü de bakmıyorum sorun ya bende ya da insanlarda

Güncellemeler
11 ay
18 yaşıma girdim tek başıma geriye dönüp bakinca dolu dolu geçirmem gereken günleri bombos geçirmişim ve geri dönüşü olmaması çok üzücü
Çok yalnız ve mutsuzum?
Cevapla