Çok yalnızım ve aşırı mutsuzum?

Bakar mısınız o kadar yazdım kız 😊

teşekkür ederim çok güzel yazmışsınız gerçekten bu yorum üzerine ancak düşünebilirim üzerine bir şey ekleyemem

Teşekkür için yazmadım eğer benzer şeyler yaşıyorsan bildiklerimi tecrübelerimi aktarabilirim bir faydam olması adına 🥰

ya mesela şöyle bir şeyden bahsetmek istiyorum, kendimi bildim bileli hep özgüvenliydim yine mutsuz görünen ve sert mizaçlı olsam bile kaygısız bir insanken bir anda böyle dünyanın en endişeli ve sıkıntılı bir insanına dönüştüm ne zaman dönüştüm nasıl dönüşyüm bilmiyorum. Tabiki bazı şeyler yaşadım kendimi aynadan göründüğüm biri gibi sanarken aslında insanların beni bambaşka görmesiyle tanışalı bir 7 8 yıl olmuştur. Sonradan bi motivasyonumu kaybettim her şey ileride çok güzel olscsk diye tahmin ederken aslında hiçbir şeyin güzel olmadığı çünkü zamanın zaten güzelliği aldığını gördüm. Herkes gibi bir sevgilim olsun birisi tarafından seviliyim istiyorum fakat olmaz yani yapamam yürütemem ilişkileri ayrıca bir kişinin bile beni sevme ihtimaline artık inanmıyorum. İltifat aldığımda veya güzel söz söylendiğinde bile hadi canım sen de diyorum. İnsanlar dışarıdan ne kadar kibirli olduğumu söyleseler bile içimde hep bunlarla çatışıyorum. Bazen çok yorgun ve bitap düşünce ayağa kalkmak istemiyorum artık sonsuz şekilde uyumak istiyorum. Yani böyle hissediyorum genel anlamıyla. Belki de insanlardan kaçıyorumdur herkesten nefret ediyorumdur.

Bak asıl yer neresi biliyo musun şurada başlıyor 'insanların beni bambaşka görmesiyle tanışalı..'. İnsanların seni nasıl gördüklerini nereden biliyorsun bunu kendileri mi söylüyor yoksa kendi içinde şüphelerle kuruntularla kendini mi inandırıyorsun sen nasıl düşünmek öyle inanır beynin. Misal sana kibirli olduğunu söylüyorlar ama sen kibirli bir insan değilsin aslında ve öyle görünmek de istemiyorsun ama engel de olamıyorsun çünkü en başta kendini sahiplenmiyorsun ve iltifatı kendine yakıştırmıyorsun mesele burdan kaynaklanıyor zaten. Zamanında bir sorunla karşılaştığında üç beş gün ay belki sonra geçecek diye kendini teselli ettiğini sanıyorsun ama geçmesi için napıyosun bekliyor musun sadece hiçbir şey değiştirmeden? zamanın güzelliği aldığını gördüm diyorsun ya aslında o da an'ı yaşayamamandan olabilir mi? Kendinde oluşturduğun tabular önyargılar vs vs sebebiyle anda kalamıyor insan çünkü sürekli düşünceler içindesin acabalar içindesin kaygıların oluyor bunlar da zaten özgüvenini düşürüyor yok ediyor iyice kendinden soğuyorsun. Önce kendini suçlamaktan her sorunu kendinde aramaktan vazgeçmeli kendini geçen yıllar için de suçlamamalısın. İstersen sana kanallar öneririm çok sevdiğim sürekli dinlediğim kişilerden. Emin ol herkes senin yaşadığını yaşıyor ki zaten insanız neden yaşamayalım bu sadece sana mı has sanıyorsun. Kimse kendini istediği gibi yönetemiyor özgüvenli olmak istiyorum dediğinde olamıyor beni sevin dediğinde sevilmiyor her şeyin zamanı var süreci var. Daha konuşabilirim seninle ama şimdilik çıkıyorum. 💮