Eşimin kendi ailesi olunca ılımlı yaklaşması?

Emin ol ben onun ailesine daha fazla anlayışlıyım. Eşim her defasında ablam olsun yeğenim olsun kim gelirse gelsin laf eder hep. Bende onu sakinleştiren taraf olurum haklısın derim. Söylenirse bende söylenirim ama aynı şeyi kendi ailesi olunca yapmıyor.
Mesela ben eltimin evini temizleye yardım ettim daha geçenlerde ve eve gece 12 gibi indim hiç ağzını bile açmadı ama aynı temizliği ablama yapsam hemen nerde kaldın , işte aç kaldım burada, bu ablan neden kendi temizliğini kendisi yapmıyor diye söylenir..

Yeğenim geldiğinde de aynı çok ağlıyor der , çok ses yapıyor der.. ama kendi yeğenleri ikisi de bizde olduğunda bunu demez.

Ben onun yeğenleriyle de çok ilgilendim ve bu zamana kadar da hiç hayır demedim.

Ama işte diyorum ya aslında ben onun ailesine karşı hep tamam diyen tarafım o istemediğinde ben kendi aileme hayır diyebiliyorum. Ben daha onun bir kere hayır diyebildiğini görmedim.

Şu an siz okuyup bilin diye anlattım yoksa neden anlatayım deli miyim.. tövbe yarabbim

Nasıl yani?

Ben 10 aylık evliyim eltim de 8 senelik evli.

Orası öyle insanlar beni haksız bulmuş sizin yorumunuzdan hangimizi haklı buldunuz pek anlayamadım.
Biz aynı binadayız ben bodrum kattayım o ise 4. Katta oturuyor. Eşlerimizin kendi evleri olduğu için çok şükür dedik ve oturuyoruz. Eltim de aslında iyi birisi.
Ben 25 o da 30 yaşında. Neyse yani düşünsene her bir şey olduğunda çocuklarını bana göndermek istiyor ve yeminle hiçbir zaman da reddetmedim.
Bunu herkese de yazdım bir gün kayınvalidem gelmişti. Bir gün bende kaldı ertesi gün eltimde kaldı.
Neyse o gün de ben anneme gitmiştim evlerimiz yakın baya neyse annemde oturuyordum evime geçecektim o sırada bir mesaj geldi eltimden.
İşte biz avm ye kadar gideceğiz Kerem de yürümek istemiyor ee sana bıraksak gidip gelene kadar bakar mısın falan..
yani yeminle o zaman çok sinir oldum.

Sen avm ye gideceksin diye ben neden senin çocuğuna bakayım.. bir de yazmış işte anneannesine de gitmek istemiyor oraya kadar yürümek istemiyor falan da yazmış bunu da okuyunca iyice sinir oldum tabii.
Eltimin annesi de yakında oturuyor ama Kerem yürümek istemiyor diye en makul seçenek benim.
Benim başım ütülensin ne olacak sanki.
Bende evde olmadığımı geç geleceğimi falan söyledim ve sırf bu yüzden evime bile geç gittim.
Eşime de dedim ben tamam her zaman böyle kabul ediyorum ama bu kadarı da fazla olmaya başladı dedim.
Ve o gün geç de geldiler gördüm. Yani onlar dışarda takılırken ben çocuk bakacaktım.
Ondan sonra bugün ise artık onun acısından mıdır nedir kerem sizde dursun markete gidip geleyim demiş ya kan beynime sıçradı.
Fazlaca tepki verdim.
Yani eşime diyorum bak müsait de değilim harbiden nasıl gelsin çocuk diyorum.. bana diyor ki nasıl hayır diyeyim.
Bizimkilerden biri olsa yeğenim olsa hemen bir bahane buldururdu bana.
En son mesela ablamın o evde yokken mesaideyken bize gelmesine laf etmişti eşim.
Mesajda işte bana yazmış; evime gelicem gelemiyorum, yeğeninin ( kız 4 yaşında o da )
Sesini çekemiyorum da.. neden senden yemek istiyor ablan da.. falan filan da diye saydırmıştı.
Bende dedim ki burası senin evin gel evine selam ver gir duşuna zaten dedim gidecek. Kadın yatıya gelmedi. Yol üstü uğradı onunla da evimiz bir sokak arası.. işten gelmişti karnı acıkmış evde de bir şey yokmuş benden rica etti tost yapar mısın diye bende tamam dedim. Eşimde mesaideydi.
Ablam evdeyken de çıkacaktı mesaiden bana diyor ki ablan bizde ben şimdi daha geç çıkacağım mesaiden..
yani ne alaka diyorum anlatamıyorum.
Hak verip geçiyorum yinede.
Ama aynı durum onlardan taraf olsa asla sesini çıkarmıyor laf yapmıyor.

Taktık artık geçti