Aile & Toplum

Hiç sevilmeyen insan olmak?

uyumlu bir insanım fıtraten nazik kalp kırmayı sevmeyen öncelikle insanları düşünen bir yapım var
hayatım boyunca hep yalnızdım ama
ilk okulda arkadaşım hiç yoktu denecek kadar az
teneffüslerde hep yalnız oldugumu ve bundan memnunmuşum gibi bahçenin ortasında tek başına takıldığımı hatırlıyorum
eve gelip ağladığım günleri hatırlarım
annem hep orta okulda arkadaşın olur kızım merak etme dediğini hatırlarım
orta okul tabi daha popülerdim ama yine zorbalığa maruz kalmıştım arkadaşlarım olmasına rağmen yine beni sevmeyenler vardı küçüklüğümden beri kardeşimle cokkk tartıştım annem ben büyük oldugum için hep bana kızdı büyüdükçe birbirimizi cok sevdik ama kavga edince beni hemen siler küfür kıyamet küseriz
babam zaten küçüklüğümüzden beri yok annem beni cok sever ama hiç anlaşamayız benim karakterimin tam zıttı diyebilirim patavatsız ve egolu kardeşim gibi işte
kısacası hiç sevilmedim doğru düzgün
etrafım insan dolu ama sevilmemiş hissediyorum
3 gündür ağlamaktan gözlerim şişti annemle ne zaman tartışsam ileride ki hayatıma kocama beddua eder ve ima eder işte bir insan kızının gelecegine beddua ediyorsa hiç sevmemiştir haksız mıyım?
demek istediğim şu ki hiç sevilmedim kocam da sevmeyecek mutsuz olcam diye korkuyorum ve en basitinden biriyle tanıştığımda annemden dolayı beni hakir görecekler aramız bozulacak çeyiz alış verişinde beni rezil edecek diye korkuyorum yılllardır
bunları nasıl aşabilirim elimde olsa işe girer hayatıma tek başına devam ederim ama degil bazı nedenlerden dolayı fikir verin veya en azından içimi rahatlatın ya bir şey yazın nolur
Hiç sevilmeyen insan olmak?
Cevapla
İş Soruları Babalık Soruları Sevgi Soruları