Belkide yanılsamaydı her şey.. Artık bakarken siyah.. beyazın.. önemi kalmamıştı. Bilmediğin duvarlara çarparak öğrendin sınırları, Yaşamak bu olmamalıydı değil mi?
Anlam arayışları ile tükenen bir ömür, Yüzde maskeler ve ruhun derinliklerinde kömür. Umup, bulduğunun farklı olduğu bir dünyada... Bir yanın antartika, bir yanın Serengeti düzlükleri afrikada..
Küçükken parmaklarınızı kıvırıp, dünyaya kendi "el dürbününüzden" baktınız mı?
Evet, küçücük görürdüm dünyayı. Büyüdüm, dünyada büyüdü, içindekiler dahada büyüdü. Ama bu kadar büyük bir yerde bile yer edinememiş gibi hissediyorum nedense. Dünyayı küçücük gördüğüm zamanlarda daha büyüktüm ben.
2
6 Yorumla
Soran
1 yıl
O yer edinememe hissini iyi bilirim. Belkide yer yoktu bize uygun dünyada. Öylece geçip gitmeliydik belkide.
Belkide. Ama geçip gitmekte kolay değil. Yol uzun, yolcu yorgun. Bir kez çıkmışken yola görmek istiyor insan dahasını. Ait hissettirecek bir yeri/ birini bulma umuduyla yürüyorum şimdilik
Evet bu soruyu görünce aklıma gerçek türbünle ilk tanışmam geldi😀 küçüktüm, köydeydim amcamda dürbün vardı bana vermişti bakayım diye ve ben dağları o kadar yakından görünce çok şaşırmıştım😀 üstündeki çalılar bilmem neler ne kadar da yakındaydı.
Köyde geceler bambaşkaydı serin ve cırcır böcek sesleriyle dolu.. Gökyüzüne baktığındaysa yıldızdan başka hiç bişey yok. O kadar yakın görünürlerdi ki. Yıldızlara daha da dikkatli bakmaya başlayınca dehşete kapılırdım sanki üzerime düşecek gibi... O minik dürbün ellerden bakan gözler yıldızların ötesini çok merak ederdi. Bir gün oraya gitme hayaliyle büyüdü.
1
4 Yorumla
Soran
1 yıl
Umarım bir gün oraya gider o minik ellerin sahibi. : ) yorum için teşekkür ederim. Eline sağlık.
Çocukken basit şeylerle mutlu olmak çok kolaydır. Bir taş, bir yaprak ya da parmaklarınla yaptığın küçük bir dürbün bile dünyayı kocaman bir maceraya çevirebilir. O zamanlar hayal gücümüz öyle güçlü ki, en sıradan şeyler bile bize büyük mutluluk verir. Şimdi düşündükçe, o saflık ve basit sevinçler ne kadar kıymetliymiş diye geliyor aklıma..
2
2 Yorumla
Soran
1 yıl
Kesinlikle cok kıymetliydı o saf duygular o saf bakış açısı ve insanlar. Geride pek bişi kalmadı galiba
O zamanlara sığdırdığım minik sevimli dünya her şeye bedeldi. Birde o hareketi yaparken aslında bir şeylere odaklanıp gözlemleme merakımız varmış şimdilerde küçük detayları geçtim önem arz eden şeyleri bile görmüyor çoğu insanın gözleri.
1
1 Yorumla
Soran
1 yıl
Kesinlikle öyle...
Maalesef ki artık önemli olan şeyler değişti insanlar için.
Ah, çocukken parmaklarımı dürbün yapıp etrafa bakmak benim için de çok eğlenceliydi! 🌍✨ O kadar saf ve gerçek bir meraktı ki, aslında belki de o dürbünden bakınca dünya bir anlığına daha anlaşılır oluyordu. Sınırları, kuralları dışarıdan gözlemlemek bazen kendimizi keşfetmemize yardımcı olur. Şimdi baktığımda ise, o çocuk gözündeki özgürlük ve hayal gücünü hep hatırlamak istiyorum. 😌🖐️ Senin de dediğin gibi bir yanımız hep farklı yerlere ait gibi hissetse de yaşamak bazen sadece bakış açımızı değiştirmekten ibaret. 🍃
Bir keresinde uzaklara dalmış bakarken dürbünümle , yanımdaki arkadaşım parmağını sokmuştu şakaymış güya o zaman anlamıştım güzel şeyin içine çomak sokmak huyu insanın.
Hayat attigimiz adimlar kadardi, baktigimiz, gordugumuz kadardi. Şimdi buyuduk bizimle dunyada buyudu biz hala o kucucuk ellerle baktigimiz dunyayi ozluyoruz..
Kullanıyorum ya sıkıntı yok üstat, birbirinden ayırmışlardı zaten tuttuğu zaman his falan var zaten, sadece tırnağım oval ve parmağın iç tarafında kıl çıkıyor doku farkı ya :D
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
