30 yaşındayım hala göreceğim zorbalıktan korkuyorum, normal mi?

Beni ailem çok korumaci ve baskıyla yetiştirdi. Hata yapma gibi bir luksum küçük yaşımda bile olmadı. Her şeyden korkan, öz güvensiz, sesi içine kaçan bir çocuk gibi büyüdüm. El acimadi tabi is yerinde ayrı okul hayatında ayrı tokatlandim.

İlk iş yerimde aşırı bir iş yüküm vardı, şoyle soylim ben ayrıldım yerime 3 kişi aldılar öyle bir yük. Benim gücüm direncim düşünce de performansimda düştü tabi, alay konusu oldum. Ayrıldıktan sonra da midemden uzun süre tedavi gördüm psikolojim bozuldu vs. Sonra yeni bir işe başladım vs derken ilk is yerimden ayrilali 4 yıl olacak neredeyse... ama şu an aynı sektöre giriyorum ve onlarla karşılaşabilir telefonda gorusebilirim.

Çok strese giriyorum bunla ilgili, yüzüme baka baka benle alay etmeyi seven insanlar çünkü.