25 yaşındayım calışmaktan korkuyorum?

O dediğini işe çagırdıklarında kendime çok söyledim kendimi motive etmeye çalıştım hadi git geçer dedim alışırsın belki dedim. Ama olmadi yine gidemedim belki kader böyleydi bilmiyorum.

İşte bana verilen bu rahatsizlik bir nevi kader değil mi? Onu aşmakta benim elimde değil. İlahi bir güç gerekiyor.

Allah insan iradesine hükmetmez mi? İnsana karışmaz mı? İşleri Hep insanlara mı bırakmıştır. Çabalatan da o değil midir mesela? Herşeyi insanlar yapıyorsa başarıyorsa o zaman Allaha niye şükrediyorlar. Kendileri çabalamış yapmış..

Korkmak benim kaderim. Çünkü korkmayı ben seçmedim böyle olmayı böyle düşünmeyi ben seçmedim. Bir insan niye böyle bir şey seçsin ki belli ki kaderim. Onu da ancak allah geçirebilir bizim elimizde değil. Hiç bir şey insanin elinde değildir zaten Allah isterse olur istemezse olmaz ben böyle biliyorum belki senin düşüncelerinle ayrışıyoruz. Napıyım böyle düşünmem lazim yoksa fıttırırım Allaha sığınmam lazım.

O ayete göre o zaman engelli olanlar, savaşta ayağı kopanlar, akıl hastanesinde hasta olanlar, kanser olanlar hep kendi çabasıyla yaptılar. O ayet yanlış anlaşılmış tefsirini okumak lazım araştırmak lazım..

Teşekkür ederim bende yanlış bir şey dediysem sende hakkini helal et. Umarım ukalalık yapmamışımdır size karşı yaptıysam özür dilerim..

Neden korkuyorum, rezil olmaktan, beceriksizlikten, içine kapanıklığımdan. Sabah kalkmaktan hayatın boyunca hiç durmadan hep çalışmaktan korkuyorum.

Sevebileceğim şeyler var ama oralara layık değilim ki. Mesela ofiste klimali odamda oturup saat 5 e kadar bekleyip gitmek isterdim hiç bir şey yapmadan işte oralarada layık değilim bir vasfimiz yok köle olmaya mahkumuz..

Boş boş oturup para kazanmayı niye istemeyim ki. En azindan kimse işine karışmıyor. Bu iş adamlarının çocuklari çok şanslı be hiç bir şey yapmadan eğleniyorlar geziyorlar tozuyorlar.