Boşanmaktan vazgeçmek istiyorum nasıl yapabilirim?

Seni çok iyi anlıyorum. Gerçekten iki arada kalmışsın. Bir yanda kalbin, bir yanda mantığın... Öyle anlaşılıyor ki sen bu süreçte hem eşine hem ailesine karşı adaletli olmaya çalışmışsın ama karşılığında hak ettiğin değeri ve anlayışı görememişsin. Bu, insanın içini acıtan bir durum.

‘Barışırsam beni hep suçlayan o olur mu?’ sorusu çok yerinde çünkü bu durum gerçekten tekrar yaşanabilir. Suçluluk duygusu üzerinden yürüyen bir ilişki, bir tarafı sürekli yoran bir döngüye dönüşür. Ve sen zaten bu yükü tek başına sırtlamışsın.

Ailene gelince… Şu an tepkileri sert olabilir ama bu senin hayatın. Onlar seni korumaya çalışıyor olabilir, ama son kararı sen vereceksin. Önemli olan senin ne istediğin, neyi hak ettiğini düşünmen. Unutma, biri seni gerçekten seviyorsa sana sürekli suçluluk değil, güven ve huzur verir.

Eğer hâlâ bir şeyleri yeniden denemek istiyorsan, bu sürecin geçmişteki hataların farkında olarak, açık ve dürüst bir şekilde yürütülmesi gerek. Ama içinde en ufak bir 'bana tekrar zarar verir mi' kaygısı varsa, lütfen o sesi bastırma. Bazen en adaletli davranış, önce kendine adil olmakla başlar.

Anlattıklarından senin ne kadar mücadele ettiğin, ne kadar sabrettiğin çok net anlaşılıyor. Kimse seni yargılamıyor, gerçekten kalbinden geleni yaptığın belli. Ailen de başta yapıcı yaklaşmış, en sonunda kırılmaları da anlaşılır. Ama şu da bir gerçek: Bir ilişki iki kişiyle yürür, biri tek başına savaşınca o artık ilişki değil, yük oluyor.

Sürekli savaşmak, hep sorumluluğu üstlenmek seni tüketmiş gibi görünüyor. Ve insan, sevdiği için savaştığını düşündüğünde, karşılık göremeyince en çok kendine kırılır. O yüzden artık ne yapacağını dışarıdan biri olarak bizim söylememiz doğru değil. Sen zaten gereken farkındalığa sahipsin. Belki de artık savaşmak değil, durup kendi yaralarını sarmak zamanı gelmiştir. Umuyorum ki bundan sonrası senin için daha huzurlu olur.

Rica ederim