Boşanma sürecindeyim. Çok kötüyüm, yargılamadan ne önerirsiniz?

Merhaba. Ben 34 yaşında, sınıf öğretmeniyim. 1 buçuk senedir evliyim ve evlendiğim günden beri hep sorun yaşadık. Eşim, beni takıntılı bir şekilde seviyor. Nereye gitse ve ne yapsa hep benimle yapmak istiyor. Öfke kontrolü hiç yok. Örnek veriyorum beni geçen gün arkadaşlarımın yanına götürmesi için rica ettim. Ben araba kullanmayı bilmiyorum. Götürmek istemediğini söyledi ve ben de bir an gerilip telefonu yüzüne kapattım. Bunun üzerine eve gittiğimde bana bel altı çok ağır küfürler ve hakaretler edip üzerime yürüdü. Ben dışarı attım kendimi ve eve döndüğümde beni eve almadı kapıda bıraktı gece saat 11-12 gibi. Ailemi aradı yine o saatte. Ve bunu her kavgada yapıyor. Benim artık dayanacak gücüm kalmadı. Çocuğum yok ama boşanmak bana çok ağır geliyor. 1 aydır ailemin evindeyim ama çok ağır bir depresyon yaşıyorım. Terapi alıyorum hiçbir işe yaramıyor. Bu olanlardan sonra yalvar yakar özür dilemeler, hatasını kabul edip bir daha yapmayacağım demeler. Tüm bunlarda samimi olduğunu biliyorum ama güvenemiyorum. Dava açtım ve 1 ay sonra mahkeme olacak. Her sabah özellikle büyük bir iç sıkıntısı ile uyanıyorum ve asla hiçbir şeye gülemiyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum ama hiç iyileşemeyecek gibi hissediyorum. Ve bu kadar kötüyken yine eşimi düşünüp acaba o da boşanma sürecinde toparlanıp yoluna bakar mı diye. Lütfen beni yargılamadan bana bir şey söyleyin.
Boşanma sürecindeyim. Çok kötüyüm, yargılamadan ne önerirsiniz?
Cevapla