Eşimle 3 gündür konuşmuyoruz ve ayrı yatıyoruz siz olsanız ne yapardınız?

Eşimle 3 gün önce biraz tartıştık. Daha doğrusu öncesinde ben bişeye çok kırıldım hemen anlatayım. Ben 2 aylık hamileyim ve çocuğumuzu ilk defa ultrasonda görmek için bide kalp atışlarını duymak için hastaneye gitmemiz gerekiyordu. Biir kaç kere hadi doktora gidelim artık dediğimde beni erteledi pazartesi gideriz dedi gidemedik salı gideriz dedim bende sabahtan o da öğleden sonra işe gidiyor. O da dedi ben çok yorgunum biraz uyuyup dinlenseydim başka zaman gitsek olmuyor mu falan dedi. Bende artık çok sinirlendim ona kızdım hiç heycanlı değilsin vs diye. Salı sabahı uyandım kaldırmaya çalıştım kalkmadı ne hastanesi ben hastayım falan dedi uyumaya devam etti. Bende artık iyice kırıldım biraz bekledim kalkmayınca hazırlanıp tek başıma gitmeye karar verdim. Hazırlanırken de ses yaptım bilerek uyansın diye yine uyanmayınca çıkarken kapıyı sert bi şekilde vurdum 2 kere. Sonunda uyanıp kapıya geldi nereye gidiyorsun dedi hastaneye dedim beni niye uyandırmadın dedi uyandırdım sanki kalkıyorsunda dedim. Günlerdir beni erteliyorsun yok yorgunum sonra gidelim yok hastayım bilmem ne diye 1 gram heyecanın yok sanki çocuk sadece benim çocuğum, boşuna hazırlanma ben tek gidicem diyip onu beklemeden çıktım gittim. Arkamdan yoldayken sadece 1 kez aradı ve bidaha ne aradı ne arkamdan geldi ben ağlaya ağlaya tek başıma girdim ultrasona. O gün bütün gün hiç aramadı merak etmedi nerde olduğumu akşam eve bilerek geç geldim. Geldiğimde uyuyor numarası yaptı. Bende çok kırıldığım için yastığımı alıp odada yattım. O günden beri hem konuşmuyoruz hem ayrı yatıyoruz. Sanki o değilde ben hatalıymışım gibi davranıyor beni hiç merak etmiyor aramıyor sormuyor. İşlerim var yakınımızdaki şehire gidip geldim o zaman bile hiç merak edip aramaz mı insan sonuçta karın hamile hadi karını merak etmiyorsan çocuğu bari merak et ama yok. Normalde büyük kavgalarımızda bile bi şekilde gelirdi yanıma barışırdık ayrı yatmazdık. Yani böyle biri değil normalde ama kocamı tanıyamıyorum, anlıyamıyorum ben zaten çok kırılmışım o neye kırılmış olabilir bu şekilde olacak kadar? Artık o kadar kırgınım ki bişeyleri anlaması için annemin evine gidip kalasım geliyor. Yoksa ne konuşacağı var ne de bişeyleri düzelteceği. Zaten umrunda olmayışım en çok beni kırdı ama artık kafasında ne kuruyorsa kendini haklı görüyor