Küçükken duyupta unutamadığınız bir 'öğüt' var mı?

Ben babamın sözleriyle büyüdüm, alırdı karşısına 'kurdun ensesi neden kalındır' A. , 'görme engelli biri gözünü açınca ilk ne yapar' A. ? O zamanlar bu sözler sadece babam sorduğunda cevabını hemencecik vermem için duyduğum heyecandı. Zamanla insan fark ediyor her şeyin bir anlamının olduğunu, nedensiz sonuçlar olmayacağını... Babam kurdu soruyordu çünkü kurt kimseye boyun bükmezdi, ensesi kalındı çünkü kendi işini yalnız kendi görebilirdi; görme engelli biri nankör olabilirdi, gözünü ilk açtığında yapacağı şey bastonunu atmak olurdu. Babam benden kendime yalnız kendimin faydası olacağını, sahip olduklarımı çıkarlarım bittikten sonra bir köşeye fırlatmamamı, anlamamı istemişti...

Küçükken duyupta unutamadığınız bir öğüt var mı?
Küçükken duyupta unutamadığınız bir 'öğüt' var mı?
Cevapla