Ailemden sevgi görmüyorum? Ne yapmalıyım?

Bende aynı onunla beraberken dengeliydi gerçekten hem eğleniyordum, hem dersime odaklanıyordum, hayatı yaşıyordum yani beraber de buluştuğumuzda bu gün nereyi gezelim diyorduk ve gezmediğimiz görmediğimiz yerlere gidiyorduk, ne zaman telefondaki mesajları okudular aşşşırı tepki verdiler böyle bağırıp çağırdılar hemen okulumu açığa aldırdılar telefonuma yarım yıl el koyup odaya kapattılar maksat onla asla görüşmüyim benim iyiliğim içinmiş ama o yani asla bırakmadı beni hep yanımdaydı bilgisayardsn yazmanın yolunu buldum hep destekçim olmuştu her ne xaman ailemden bıktım ayrılmak istedim beni anlıyordu, ailem bana ne zaman güvendi tel verdi, yıllar geçti aynı şeyler bidaha yaşandı, bidaha yaşandı ve ben çok yoruldum, geçip ona artık sevmiyorum demek zorunda kaldım içim parçalana parçalana, inanmadı, bırakmadı kapıda yattı soğukta, heryerden engelledim, ulaşamadı, kahroldu, bende kahroldum, geri dönüşü yoktu ve bitti, bende bittim, alıştım evet hayatımda artık gerçekten asla ve asla kimseyi istemiyorum ama hayat enerjim yok, bunları haketmedim, çevre kötü biliyorum neler neler duyuyorum yok 2 aylık sevgili öpüşüyorlar şey yapıyorlar bilmem ne 3 yıldır beraberiz diyorum o kadar bile ileri gitmedik benim için hem bi kardeş, hem bi eş, hem bi arkadaş, hem bi yoldaş gibiydi aynı anda herşeydi.

Bu ayrılmazsan öldürcem konusunu bütün aile yapıyor heralde sevdiğim kişi bana ulaşamayıp bana merak edip hala yazmaya devam edince ailem telefonumdan benim yerime (babam) bak çocuk kızıma bidaha asla yazma! Seni kötü yaparım dedi bana da bağırdı çağırdı o çocuk gelirse bıçaklarım gerekirse hapiste yatarım da şöyle böyle sonra annemle başbaşayken annem kızım değer mi bırak bak baban gerçekten yapar tanımıyor musun falan filan abi hepsi ne yaşıyor bunlar yaa harbi neyin kafası bu anlamış değilim çocuk kötü biri mi kullandığı madde yok sigaradan bile nefret eder, kibsr insan yani bilerek aşırı sinirlendiriyorum deneme amaçlı haddimi aşıyorum mesela sevgilimle test ediyorum çok sinirleniyor ama kalbimi bile kırmamak için sesini böyle düşürdüğünü falan gördüm çok düşünceli çok farklı bir insandı

Anlıyorum aynı şeyleri yaşıyorum şu an.
Konuşamıyoruz onun sayesinde zaten ders çalışıyordum, o konuşmalar yaptı 8-9 aydır onun sayesinde çalışıyorum. Her gün motivasyon vermiyodu ama konuşmamız bile mutlu olmama yetiyordu akşam erken yatıp erken kalkıyordum şu an uyku düzenim berbat.
Seninki çok kötü olmuş neden böyle davranıyorlar bilmiyorum tamam korumaya çalışıyorlar ama onlar da bizim yaşımızda oldular empati kursalar aptal insanlar değiliz.
Çok özlüyorum ben de.
Umarım kavuşursunuz.