Aile sevgisi görmüyorum, bununla nasıl başa çıkabilirim?

Merhaba arkadaşlar 21 yaşında genç bir kızım ve ailemle yaşıyorum. Biz 5 kardeşiz en küçüğünün bir büyüğüm aynı zamanda evin en küçük kızıyım. Cogu zaman özellikle annem tarafından dışlandığımi hissediyorum, mesela yemek koyarken herkese yemeğin en güzel yerlerini koyup, yemeğin en çoğunu diğerine paylastirirken bana daha az koyar. Evde kardeslerimle herhangi bi tartışma yaşadığımız zaman normal kardeş kavgaları olduğu gibi ekstra bisi yok mesela hakli dahi olsam ilk bana kızılır bana bağırılir, sürekli benim özür dilemem gerektiğini söylerler beni anlayıp dinlemeden. Hatta kimi zaman arkadaşlarıma bile burun kıvırarak bakarlar. ya da benim sürekli bir ise yaramadığını bir halt edemediğimi soylerler yani acikcasi beni hic takdir etmez bunu en cok annem yapiyor hatta surekli bunu yapan kisi annem. Mesela ben üzülürüm birseye kenara çekilirim yemek yemem kimse gelmez yanıma neyin var diye ama meseka diğerlerine öyle birsey olduğu zaman onları sofraya oturtana kadar başından ayrılmaz. Üvey evlat falanda değilim yanlış anlaşılmasın, hatta anneme çok benziyorum. ya da çok büyük problemler de yaşamadım öyle güven kıracak. Kendimi çok sevgisiz hissediyorum, ev içerisine çok yalniz hissediyorum bazen annemin farkına varması için bi çaba gosteriyorum ama farkına varmıyor ve ben cok üzülüyorum, cok ağlıyorum. Kendi içimi nasıl hafifletebilirim , evde dışa yansitmiyroum ama çok kötüyüm ve bu hep böyle devam edecek bunun farkındayım. Nasıl bunun kendi icimde hafifletebilirim, kendimi nasıl teselli edebilirim?