Bazen gerçekten rahatsız oluyorum bu durumdan. Neden olabilir?

Ben neden bilmiyorum ancak yaşıtlarım, ablam ya da hocalarımdan azıcık bile şefkat görsem hemen takıntılılığa başliyorum. Daha yakın olmak daha dertleşmek ve ilgi istiyorum. Bunu hayatim boyunca hep yaşadim. İşte kafamda dahi kuruyorum bak şöyle olsa benle ilgilenseler ya da beni dusunseler akillarina gelsem falan diye. Tabiki de takintimi karşı tarafa belli etmiyorum ama kendimi çok yıpratıyorum. Mesela simdi universiteye gidiyorum ve bir tane hocam var o kadar merhametli ve sevecan bir insan ki muhabbetimiz oluyor arada. Şimdi de ona takıntılı olmaya başladım. Sürekli konuşsak dertleşsek vs diye ya da kafamda kötü bir olay canlandırıp hocamın o zor durumda işte bana destek olmasini yardim etmesini falan canlandırıyorum kafamda. Böyle durum yaşayaniniz var mı? Ya da bunun neden olabilecegi hakkinda fikri olan
Bazen gerçekten rahatsız oluyorum bu durumdan. Neden olabilir?
Cevapla