Annelerinizin bıraktığı travmaları nasıl aşıyorsunuz?

Benim hayatımda birisi var bu arada. Fakat yapamıyorum evlenemiyorum

öyle olmuyor

Daha kötüleri var mıdır ya? Ben anneme üniversitedeyken bana harcadığı paraları bile ödedim. Hesaplamış hepsini işe başladım bana bu kadar borcun var dedi

Benim annem bana karşı çok gergin ve öfkelidir. En ufak sorununda sinirini her zaman benden çıkarır. Ah dışarıdan nasıl tatlı anne ve kız olarak göründüğümüzü bilemezsiniz. Ama hiçbir zaman evin içinde öyle değiliz. Dışarıda başka insanlara hep beni över beni ne kadar çok sevdiğini anlatır mesela ama evimizin içinde daha bir defa bile saçımı okşamamıştır benim. Üniversite dönemi ayrı evim vardı rahattım ondan önce ergendim zaten herkesin annesi benim annem gibi sanardım. Okul bitip aile evine dönünce üzerine de çalışmaya başlayınca sorunların farkına vardım. Meğer herkesin annesi böyle değilmiş benim annem böyleymiş. Kaç kere dayak yedim ergenliğimde ah, hayatımın ev mutlu günlerini nasıl mahvetti bir bilseniz.

Teşekkür ederim önerileriniz için. Ama inanın ki hepsini denedim. Defalarca konuştum, defalarca anlatmaya çalıştım

Psikolojik olarak sağlıklı hissetmiyorum. Bir çocuk bir evlat hele ki bir erkek evlat nasıl sevilir bilmiyorum. Ben 2 kardeşim ve bir erkek kardeşim var. Tahmin edebileceğin gibi kız çocuk olarak hep aşağılanan öfke patlamaları yaşanan tarafım. Bildiğim tek şey bir annenin kız çocugunu nasıl sevmemesi gerektiği.

yazılım