Hayatınızda keşke hiç tanımasaydım dediğiniz insanlar oldu mu?

Her insan kendimdeki bilinmezliğimi ortaya çıkardı, kendimden bile sakladığım yönlerimi, itiraf etmekten korktuklarımı insanlar sayesinde gördüm, kimisi şefkatle yaklaştı ve benim yüreğim o şefkatle yaklaşanları hiç unutmadı, kimisi de art niyetli değildi lakin ben öyle zor şeyler yaşadım ki, şeytanlarla uğraştım ki normal söylenen bir sözü bile farklı yorumladım, meğerse haksızlık yapmışım, halbuki söylediği söz de, yaklaşımında ne vardı , ben de haklıyım ama çünkü şeytanlarla muhatap olan bir insan normal söylenen bir sözü yaralayıcı algılayabilir, insanın şeytanlığını görmüş birisi nasıl kendisine normal bir şekilde yaklaşan kişinin davranışını art niyetli olarak algılamasın ki, ben de haklıydım, yanlış anlamakla, sonra bakış açım değişti, değiştim ve haksızlık yaptığım insanları gördüm, kafamın içinde haksız yere yargılamışım kimilerini, halbuki söyledikleri söz de bir fenalık yokmuş, nasıl bu kadar yanlış anlayabilmişim diyorum şimdi.
Velhasılkelam tanımaktan pişmanlık duyduğum kimse olmadı, şeytanlar sayesinde, kuklalar sayesinde iyinin değerini anladım , kendi değerimi anladım , tecrübe edindim, gönül gözüm açıldı, hissiyatım arttı, iyisiyle kötüsüyle tanıdıklarım sayesinde oldu bunlar , kimisine hakkımı helal etmeyecek olsam da tanıdığım için pişmanlık duymuyorum. Allah'a havale edip yoluma bakıyorum, kimsenin o pis gözleriyle değil Yaradan'ın şefkatiyle bakıyorum kendime