Annelerimizin kendini değil de bizi seçmesine değecek kadar yeterli miyiz?

Zor olmuş olmalı. Umarım çok daha iyisini yapabilirsin o zaman 🌸

Bahsettiğim şey onların istediklerini yerine getirmek değil zaten çiçeğim. Kendi hayatımızı gerçekten iyi yaşamaktan bahsediyorum ben

Onlardan ibret alarak yaşıyorum zaten bebeğim 😄
İyi hayatta kalmışım bu şartlarda diyorum 🫢

Benim annem de bana hamile kaldığını fark ettiğinde baştan düşürmeye çalışmış (basit ağır kaldırma taktikleri falan bunlar) ama sonra çokça ağlayıp kendine kızmış. Ama gerçekten çok zor bir dönemde hamile kalmış bana o yüzden hak veriyorum, kızmıyorum da hiç. Çünkü çocukluğumdan beri bizim için yaptığı şeyleri, vazgeçtiklerini net bir şekilde görüyorum.

Ben de onu örnek alıyorum mesela ama kendimden vazgeçmemek için. Çünkü bizim için hayatından vazgeçmesine değmezdi ajdjfjf

Hayatlarından vazgeçtiklerinin farkında değillerdi ki.
Çocukları olmamış benimkilerin ilkden. Hem doktora, hem hocaya gitmişler olsun diye.
Sırf çocukları olmuyor bunların demesinler diye..
El alem önemli..

Babam için geçerli bu dediğin ama annem için değil. Annem her zaman bilinçli bir kadındı, bazı durumları istemsiz kabul etmek, yaşamak zorunda kalsa da diğerleri gibi değildi hiçbir zaman. Hala da değil, hala da bizim için çabalamaya devam eder.

Boyun eğmediği, bizim için onlarla savaştığı için genel olarak akrabalar tarafından dışlandı hep. Ama işte ailenin parmakla gösterilen çocukları olsak da değmezdi gibi 🤷🏻‍♀️😂

Bizimki bizle (kızlarıyla) savaşır sadece.
Annenin kıymetini bil sen tabi😄