Annemle konuşmyorum sorduğu şeylere tepkisiz kalıyorum cevap vermiyorum çünkü o beni sevmiyor bundan da adım gibi eminim yanlış mi?

Annenle konuşmaya çalış, belki yanlis anlasilmalar olmustur. Umarim araniz düzelir. Bazen baska seylere sinirlenip hirslarini cocuklarindan cikarabiliyor anneler, baska kimseye gücleri yetmiyor bazi bastirilmis kadinlarin.

Ben 31 yasindayim ve annem bana bu dünyada yapilabilecek en büyük kötülügü yapti. Kesinlikle beni sevmedigini, saymadigini, önemsemedigini biliyorum. Narsist bir kisilige sahip. Esimin yaninda beni azarlar, tükürür, dalga gecer, asagilar. Bir sürü sey.. Ona sorsan dünyanin en iyi insani. Kendi sülalesi icin dünyayi yakar ama kizi cok kötü hastalandiginda bir kapimi bile acmaz. En güzel günlerimde beni üzer. Onun yüzünden senelerdir psikologa gidiyorum, aramizin düzelmesini istiyorum , cünkü bir kizin annesi tarafindan sevilip sayilmamasi kadar kötü bir his yok. Ne yaparsa yapsin anne sonucta, ona bir sey olsa canimdan can kopar. Ama annem degismek istemedigi sürece, ben ne yaparsam yapayim hic bir seyin degismeyecegini ögrendim ve artik yapabilecegim tek sey duygularimi kontrol edip , zarar görmemek. Ne kadar üzücü olsada o öyle ve bunu kabullenmem gerekiyor maalesef.

Demem o ki elinden gelen herseyi yap, annenle konus neden üzüldügünü kirildigini ona söyle, eger ortada bir yanlis anlasilma varsa hersey cözülür. Böyle bir imkan varsa ne mutlu size. Eger annen seni üzmeye devam ederse de arana mesafe koymaya calis, üzüldügünü görsün, ise yaramiyorsa tel care etkilenmemeye bakacaksin, o da ne kadar mümkün inan bende bilmiyorum..

Umarim araniz düzelir kuzum 🤍 Anne sevgisinden mahrum kalan kizlar hep eksiktir.