Türkiyedeki kadınlarla neden evlenmemeliyiz?

Alfa dul nasıl oluyor? Öyle bir terim mi var? Patladım valla sjsjjaka

bir şey söylüycem ben bir dulla olucak birisi değilim dul fikrini nasıl ortaya attın bilmiyorum. Alfa beta kavramlarıda bana itici geliyor. Birisini beğenirsem oda beni beğenirse onunla sevgili olmak isterim bunda alfalık betalık mı var?

Ya güzel kardeşim ben dul birisini ne yapayım? Ayrıca ben beta değil omegayım. Alfa olamasamda alfaya itaat etmem yani. Alfalarıda indiririm çok köşeye sıkışırsam sen beni kafana takma. Alfalar fazla tutunamazlar.

Günümüzün kadınları aşırı bencil.

Hayır boşandıktan sonra yüzde 50 koparma ihtimali olduğunuz ve maaşın yarısına çöktüğünüz için

Evlilik bittikten sonra çocuk annede kalıyor. Ve babasıyla sağlıklı iletişim kuramıyor. Çock sürünüyor. Babada maaşın yarısını kadına verdiği için baba sefalet içinde yüzüyor. Artık ne evlilik kurabilir neden başka bir kadınla evlenip çocuk yapabilir. Ama kadına her yerden para akıyor.

Ve ayrıca ben hiçbir eskort için o paraları vermedim. Hele hele çocuğum varsa imkansız gibi bişey. Çocuğumun ve karımın rızkını hemde öyle büyük mevlaları asla salmam eskortlara. Evlendikten sonra eşimle iletişimim kötü olsa ve esk. gitsem bile asla öyle mevlalar vermem.

Tamam çocuk bizde kalsın herşeyi yapalım ama boşandığımız kadın kendi başının çaresine baksın. Gerekirse yine evleniriz çocuğa cici annede buluruz. Kadın aradan çekilsin tüm gücümüzle arkasında dururuz merak etme

Yani ben böyle yaparım diğer erkekler beni bağlamıyor

Boşanma şartları bu kadar ağır olduğu sürece mantıklı düşünen erkekler evlilik kurmuycaklardır. Boşandıktan sonra bizim paramızla okuyup büyüyen çocuk bize düşman olucak belki kadının konuşmalarıyla. Ayrıca boşandıktan sonra hiçbir çocuk babasını sevmez. Benim annem ve babam küçükken boşansaydı her zaman annemin yanında olurdum. Ve babam kalan hayatını yalnız geçirirdi. Anca bayramlarda elini öpmeye giderdik belki.

Olabilir ben dürüstüm aynende böyle düşünüyorum. Bu yüzden evlenmiyorum ve çocukda yapmıycağım. Belki evlatlık edinebilirim. ya da çok aşırı seversem o zaman bir daha düşünebiliriz ama 30 yaşından sonra böyle bir ihtimal olduğunu da sanmıyorum.

Kimin daha çok seveceği belli olmaz. Ve yukarda yazdığın çoğu şeye katılıyorum ve haklı olduğunu da biliyorum. Ama boşandıktan sonra çocuk varsa artık baba yok diyorum. Senin yeni başlayan onsuz olan bir hayatın varken, artık onun bir hayatı olmuycak. Her çocuk annesini ister de dedim. Kendim bile öyle isterdim dedim. Yani sana katılıyorum? Ama ben böyle bir anlaşmaya girmem diyorum sadece niye zorluyorsun. Sence ordan bakıldığında evlilik umrumdaymış gibi duruyor? Veya insanların üzülüp üzülmemesini önemsiyor muyum sence?