Sadece konuşacak kimsem yok?

Öncelikle okuyan herkese teşekkürler emin olun derdimi böyle bir uygulamaya yazıp tanımadığım insanlardan medet ummayı istemezdim ama konuşacak kimsem yok maalesef…Yaşım düşündüğünüzden çok daha genç duysanız hayatın daha başındasın dersiniz ama bu gencecik ömür çok engebeli bir yoldan geliyor. Hayatım boyunca tanıdığım tüm erkeklerden kazık yedimİlkokuldaki ilk aşkımın sözü anlamsız bir kehanete dönüştü hayatımda. Ben babasız ve annesiz büyüdümAllah baba kız olmamı istediği için beni büyütenler insan olduğumu unutup beni namustan başka bir şey olarak görmediler babam istediği yerde istediği or*spularla gezerken ben dışarı bile çıkartılmıyor bi tarkat şeyhine tapma derecesinde sevmeye zorlanılıyordum. Annem ise kafayı babamın dönmesiyle bozmuş tüm gün odasında allaha onun gelmesi için dua ediyordu. Kıza yasak dendiği için tüm çocukluğum boyunca tek bir oyuncak bile alınmadı bana sadece annemin yaptığı ağzı burnu yamuk bir elifim vardı. Anne baba ve sıcak bir yuva hayalleri kurarak çocukluğumu en güzel anlarımı ayakta tutmaya çalıştım ama izin vermediler çocukluk zamanalrımda çok ağır ergenlik geçiren bir amcam vardı ve ergenliğini yaşayabileceği sadece ben vardım çevresinde. Özel bölgelerime dokunuyor ve beni üstünde zıplatıyordu ben ise oyun zannediyordum bu yaptıklarımızı şimdi ahlak bekçisi olmuş gençliğimide çocukluğum gibi mahvetmeye çalışıyor kendisi. Daha fazla ailemle ilgili bilgi veremiyicem sizlere çünkü içimin sızlamasına mani olamıyorum geçmişin kirli sayfalarını açınca. şu an ise ilk defa çok saf ve temiz duygulara kapıldım. Şimdiye kadar tüm erkeklere düşman gözüyle bakıp bırakın sevgili olmayı kimseyle flörtleşmedim bile çünkü kehaneti tuttu dediğim ilkokuldaki ilk aşkım yağızın söylediklerini unutamadım. Babam hayatım boyunca bir kere okuldan aldı beni o da ilkokuldaydı ben kekeme ve diğer arkadaşlarıma göre daha canımsın bir çocuktum o yğzden okuma yazmayı en geç ben öğrendim konuşmayı da öyle hatta kıyafet giymeyi yemek yemeyi çantamı hazırlayıp sınıftan çıkmayı merdiven inmeyi bile…babamın geldiği gün geleceğinden haberim yoktu ve yine geç hazırlandığım için okuldan en son ben çıktım ve okuluma sarhoş gelen babam canımsın oluşumdan dem vurup bana tüm öğretmenlerin ve öğrencilerin içinde bağırıp çağırmış nefretini haykırmıştı daha sonraki zamanalrda sınıftakiler beni sürekli zorbalamaya başlamıştı ve evet zorbalayanlar arasında ilk aşkım olan yağızda vardı bir gün öğretmenimiz dayanamayıp sınıfyakilere kızmıştı bana davranışları yüzünden en çok zorbalayan yapız olduğu için onu yanına çağırıp evladım arkadaşınıza neden böyle davranıyosunuz demişti yağız onu sevmiyorum çünkü deyince hoca nedenini sordu yağız ise öğretmenim onu daha “babası sevmiyor biz nasıl sevelim demişti” yağız maalesef haklı çıktı babasının sevmediği bir kızı kimse sevemezmiş bunu anladım böyle bir devirdi karşılıksız bir çocuk edasıyla sevdiğim çocuk ona hissettiğim duyguların çeyreğini bile hissetmiyordur bana karşı…