Babam neden beni hiç takdir etmiyor?

Sürekli yargılıyor sürekli başka insanlarla kiyaslayip duruyor. Başarılı olduğum konularda asla aferin deyip gurur duymadi. Önemli bir sınava gireceğim zaman hiçbir zaman sana güveniyorum basaracaksin deyip güven vermedi. Basaramasan da sen benim oglumsun ben senin her zaman arkandayım demedi. Sadece basariziliklarimi görüp sürekli başka insanların başarılarıyla kiyaslayip durdu. Senden bir şey olmaz sen yeteneksizssin sen yapamazssin laflariyla sürekli bir işe karşı olan motivasyonumu alıp durdu. Şu adamı ne yaparsam yapiyim memnun edemedim. Ne bir sevgi ne bir şevkat gördüm. Sürekli yargı sürekli suçlama. Sürekli sen yapamazssin sen beceriksizssin deyip beni sinir hastasi yaptı. Bir gün olsun gelip de bu çocuk niye böyle niye bazı şeyleri yoluna koyamadı deyip de beni karşısına alıp konuşmadi. Ulan şu çocuğun belki bir derdi var bı konusayim belki içini döker bazı sorunlarına çare buluruz deyip de odama gelip baba gibi konuşmadi. Sürekli saçma sapan hareketler saçma sapan huylar garip garip sesler çıkarıp duruyor. Şu hayatta yaptığım her şeye karşı inancı hiç olmadı. Benim oğlum yapar benim oğlum yapamasa da o benim oğlum ben onun her zaman arkasındayım demedi. Şu hayatta A dan tut Z harfine kadar olan bütün olaylar hakkındaki dünya goruslerimiz farklı. Bir gün olsun oğlum sen de haklısın demedi. Sürekli sen kafayı yemişsin senin psikolojin bozuk deyip durdu. İşe girip para kazandığım zaman ona para verdiğim zaman biraz da olsa yüzü gülüyordu. Ama çalışmadığım zamanlar en kötü karakter ben ölüyorum. Ben şu hayatta ne yaparsam yapayım adamı memnun edemiyorum. Sonralarda artık kimyamiz iyice uyusmamaya başladı. Bazen diyorum ki ulan benim şu dünyada bir tane babam var şu adamla iyi anlaşmaya çalışayım belki aramız düzelir belki bir gün beni haklı bulur dedim ama hiçbir şey değişmedi ben babama ne kadar fazla yakın olmak istediysem babam da o kadar beni kendinden nefret ettirmeye başariyor.