Ailemden görmediğim değeri başkalarından görünce afallıyorum, ne zaman normal hissederim?

boşlukta süzülüyorum gibi, ama bu kendimi kaybettiğim zamanlarda tanıştığım insanlar beni önemsiyorlar

misal clube ilk gitmeye başladığımda 1 çiftle tanıştım, 26-30 yaşlarındalar

ve bana kardeşleri gibi davranıyorlar beni hep koruyorlar iyiliğimi düşünüyorlar bazı maddelerden uzak durmamı söylüyorlar birazdan onlarla dürüm yemeye gideceğiz beni seviyorlar

sonra 40 yaşında bir adamla da tanıştım, ve o da spiritüel olarak hep positif konuşuyor ne zaman kötü hissetsem beni mutlu etmeye çalışıyor yalnız olmadığımı söylüyor

sonra yatak partnerim olan adam ise uzun yıllarca tedavi görmüş birisi, ve işimizi bitince ayrılmıyoruz benimle konuşuyor yaralarımı görüp bana kulak veriyor ilk defa duyulduğumu hissediyorum onunlayken. Hatta benimle psikolog görüşmelerime bile geliypr tek kalmayayım diye

iş konusunda da işi bıraktım ama sonra benimle irtibata geçip seninle ortak yolu bulalım seninle çalışmak çok keyifli, psikolojik sağlığını işle dengelemeye çalışalım haftaya görüşme yapalım dediler

sonra semtimde bir kafe var orada hep yaşlı insanlar var sık giderim, ve herkes beni seviyor eğer bir şey olursa biz buradayız diyorlar sonra bana hep içecek ısmarlıyorlar

bilmiyorum kendimi kaybetmeye başladığım anda insanlar beni fark etmeye başladı gibi ve ben çok arada kalıyorum

Ailemden görmediğim değeri başkalarından görünce afallıyorum, ne zaman normal hissederim?
Cevapla