Hesabı sürekli erkek mi öder?

Bugune kadar hesabimi erkek ödedi. Ben odeyeyim desem de kabul etmediler. Arada altta kalmayayim diye kahve, cay vs ismarladim. Bu konu cok dert edilecek bir degil bence. Bende memnundum, o erkeklerde memnundu. Iki tarafta dert etmedi yani. Pahali mekanlar ya da yiyecek iceceklerde icmedim, icmedik hicbir zaman.

Maksat orada o kisiyle vakit gecirmekse, tanismaksa onundeki çay, kahve, oralet, bir parca pasta vs oluyor. Bunlarda cok tutmuyor. Masayi donat demiyoruz sonucta.

Hani belki o siralar ogrenciydim, pek param yoktu. Karsimdaki erkeklerin ya meslegi vardi ya da calisip okuyorlardi bir yandan. Belki bunu bildiklerinden bana yüklemek istemediler. Ya da boluselim demediler.

Teklif ederdim, kabul etmezlerdi. Baska zaman ben bir sekilde telafi etmeye calisirdim. Param varsa bir cay ben ismarlardim ya da termoslara kahve yapar götürürdum parka giderdik gibi gibi.

Ha bir de kendileri gotururdu bir seyler icmeye falan. Oyle hadi gel ya bir seyler icelim demedim. Bu teklif %100 erkeklerden geliyordu. Istemese, ceplerinde yoksa bu işe kalkismazlar diye dusunuyorum. Yani cepte para yoksa neyle odeyeceksin sonucta.

Belki çalışiyor para kazaniyor olsaydim tavirlari da farkli olurdu, ona gore olurdu. Simdi de atama bekliyorum.

Bu durumlar cifte ozel seyler bence. Illa erkek ödemeli, illa kadin odemeliden cok kisilere bagli. Bu çiftin ilişkilerinin dinamigi, erkegin centilmenligi comertligiyle ilgili bir sey bence daha cok. Bu dinamikler degisir. Ciftin ikisinde de para yoktur hesabi odeyeme zorunlulugunuzun olmadigi bir bulusma ayarlarsiniz mesela. Ya da ikinizde 3 kr lari birlestirir hesabi odersiniz.

Ciftin erkek olaninda para vardir ve bulusmayi, bir kahve icmeyi teklif ediyordur. Oyle ilerler.

Ikisinde de para varsa kadin ısmarlamak istiyorsa ya gider hesabi oder ya yanindaki erkege benden olsun der. Aralarindaki anlasmaya bagli. Erkek yok olmaz diyorsa, celtinmenlik yapıyorsa o öder. Kabul ediyorsa kadin ismarlar.

Bu konu iki kisi arasinda baya bir sorun, gurur meselesi, altta kalamam, ben erkegim ödeyeceğim, hayir benim hesabimi odeyemezsin ne haddine gibi restlesmeye donuyorsa alman usulü olmasi daha uygun. Bu restlesmeye gerekte yok bence.

Dedigim gibi elimi cebime attiran erkege suanlik denk gelmedim. Haklarini helal etmelerini istemisligim var. Bunlar kisilerin durumuna, iliskinin dinamigine, para meselesine gore degiskenlik gösterir. Erkek benim hesabimi ödeyemez, erkek hesap ödemeli gibi algilari biraz gereksiz buluyorum.

Sosyal mecralarda boyle yaptıkça millet buluşmaya korkar oldu. Bende bu yapilan algilardan dolayi bircok teklifi geri ceviriyorum istemsizce. E param yok, calismiyorum. Teklif geliyor.

Simdi odeyecek miyim, odemeyecek miyim, kendi hesabimi odeyecegim hepsini mi? karsimdaki erkek bunu bekliyor mu beklemiyor mu, hesabi odemeyi sorun ediyor mu etmiyor mu, ödemezsem. o erkegin gozunde kotu mu olurum vs diye dusunmekten bulusamiyorum artik.

Tanismak, sohbetten cok hesap meselesini dusunur oldu insanlar. Biraz bu gibi seyleri akisa birakalim ve algi yapmayalım bence.

Erkek odesin, kadinda odesin gibi keskin cizgiler olmuyor. Kim uygunsa parasi varsa o ödeyebilir, kim davet ettiyse o odeyebilir, alman usulu olabilir vs vs bu iki kisinin durumuna, hayatina, parasina vs bagli. Bunlari cok konusmaktan ve dusunmekten buluşma, sohbet, tanisma geri planda kalıyor artik.

yerden göğe haklısın. ben de sevgiliyken aynı bu şekilde hesabı ortak ödedim o zamanki sevgilim şimdiki eşimle. varken birlikte yeriz yokken evden getiririz mümkünse.. değilse bulduğumuzla idare ederiz. bi gün öğrenciyiz hiç unutmam.. ay nasıl açız nasıl açızzz miiis gibi lokma koktu. kokuyu takip ettik doyurduk karnımızı. Allahım o lokmayı hala anarım mutlulukla.

evden yemek getirirdim, birlikte piknik yapardık ne güzeldi o günler.. :)) başbakanlık bursu vardı o zamanlar. burs yatınca boşnak köftecide alırdık soluğu.

varlıkta da yoklukta da bir arada olmak güzel bence