Sosyal anksiyetemi nasıl yenerim?

Sosyal anksiyetenin altında yatan korku bildiğimiz üzere o ortamda rezil olmak ve utandırılma korkusudur. Yanlış bir şey dersem bana gülerler, benimle alay ederler, tuhaf karşılanırım korkuları yüzünden kendi kendimizi koruma altına alırız: Hiçbir şey söylememek. Hiçbir şey söylemezsek ortada utanacağımız bir şey de olmaz otomatik olarak. Evet bu gerçekten basit ve etkili bir yöntem ama böyle böyle aslında her geçen gün sosyal anksiyetemizi daha da güçlendirmiş oluyoruz. Bunu tamamen ortadan kaldıracak sihirli bir değnek veya ilaç maalesef yok. Tabii ki en iyi yöntem uzmana danışmak ama kendi kendimize de halledebiliriz. Ben bizzat yaşadım bu sorunu o yüzden seni çok iyi anlıyorum ve kendi yöntemlerimi paylaşmak istiyorum. Klişe olacak ama tek çözümü üstüne gitmek. Bunu nasıl yapıcaz? Korkumuz neydi? Utanmak ve rezil olmak. O halde biz de kendi kendimizin ayağına sıkacağız ve kendimizi rezil edeceğiz. Örnek vereyim: Önce bizi kimsenin tanımadığı ortamlardan başlarsak işimiz daha kolay olur. Mesela ilk defa gittiğin ve seni orada kimsenin tanımadığı bir kafeye veya lokantaya gitmekle başla. Kafeye gidip garsona bilerek yanlış sipariş ver. Sonra siparişini değiştir. Yolda insanları durdurup rastgele bir adres sor ve yol tarifi iste. Paraya ihtiyacın olmasa bile anketörlük işine girebilirsin. Yolda yine hiç tanımadığın insanlara rastgele sorular sor. Rezil olsan bile, pot kırsan bile emin ol seni beş dakika sonra kimse hatırlamayacak. İnsanların kendi dertleri o kadar büyük ki. Bu bizim için avantaj aslında. Kurslara katılmak da inanılmaz faydalı. Belediyelerin ücretsiz kursları var. Onları araştır. Hiç işine yaramayacak olsa da mesela atıyorum Japonca öğrenme kursuna bile katıl. Canın sıkılırsa çıkarsın nasılsa. Sınıfta saçma olduğundan adın gibi olduğun sorular sorarsın. Belki sınıfta yirmi kişi varsa yirmisi de gülecek sana ama bana inan o kurs bittikten sonra senin varlığını bile hatırlamayacaklar eğer arkadaş olmazsan tabii. Bu arada onlar gülerken sen de onlarla birlikte gül. Böylece şöyle bir algı oluşur: Ben rezil olmadım, ben pot kırmadım. Ben aslınsa espri yaptım. Kendi kendini de rahatlatmış olursun. burada özet dediğim gibi kendi kendimizi rezil etmek ve olası durumlara alıştırmak. Hayat kısa. Evrende kum tanesi kadar bile yer kaplamıyoruz. Şurda yaşayacağımız bilmem kaç yıl ve biz gittikten sonra adımız da silinip gidecek bu diyarlardan. Bunları mutlaka dene. Her gün bir görev ver kendine. Göreceksin işe yaradığını. :)