İçime sinmeyen bir elbise aldım. Annemle bu yüzden kavga ettik. Anneler hep haklı mı?

İyi akşamlar. Ben çok kararsız bir insanım. Bir şeye asla hemen karar veremem. Hatta genellikle annemle alışverişe çıkmam çünkü illa bir olay çıkardı.

Annem kapalı bir insan. Ne kadar "bir şey demiyorum" dese de demese de, çok açık giyinen bir insan olmadığım halde, crop giysem dahi bakışları ile ters bakan biri. Bakmasa da hissedebiliyorum. Ondan çünkü ben rahatsiz oluyorum.

Bir de çokk açık giyinen insanlara ön yargılı. "Ne kadar demiyorum dese de" ben de herkes istediğini giysin bizene dediğim için gıcık kapmisti bana. Şu anda konumuz bu değil ama ben bu görüşünden dolayı açık giyindim vakit, rahatsız oluyorum ondan.

Neyse. Sünnet düğününe gideceğiz yarın. Şort etek giymek istedim. Düğün İzmir 'in göbeğinde olacak olmasına rağmen "kırsal kesimden insanlar gelecek, imajım zedelenir" dedi, istemefi. Ben de inat ettim, kısa elbise istiyorum.

2 saat LC'de kıyafet denedim. Hiç güzel bir şey bulamadık. Annemle çıktık alışverişe. Oradan çıktık. Bir yere girdik. Bir elbise beğendik. Giydim geldim. Tak bu elbise sana oldu diyip kasaya geldi. Alalım alalım diye.

Dedim istemiyorum? Beni dinlemiyor. Ben alacam alacam. Kartının şifresini unutmuş. Al al diye bağırıyor. Dedim istemiyorum? Hala diyor ki bu güzel oldu. Alalım alalım. Elbise çoktan paketlenmiş. Ödememi bekliyor mağazada. Kasada annemi bırakamayacağım için istemediğim dediğim halde mecbur aldım. Pahalıydı da.

Eve gelince "bu elbiseyi almayacaktım, başka yere bakmadık, yok şurası olmadı, yok burası olmadı, benim fikrimi sormadın hiç, kendin karar verdin, dediklerimi görmezden geliyorsun, ilk denediğimizi aldık, çok para verdik"

Yok onu bunaltiyormuşum. Yok, elbise bana çok yakışmış. Yok almam gerekiyormuş. Parasına laf etmişim. Onu sürekli kapalı giyin diyen biri olan etmişim. Halbuki o hiç karışmıyormuş. Bir daha kendi fikrini belirtmeyecekmiş. Konuşmayacakmis vs. Ağladı falan. Dedim: bende senin bir daha alışverişe çıkmayacağım.

Kavga ettim. Bakın elbise güzel. Kötü değil ama gelin görün ki ben kendime yakıştıramadim. Hoş durmuş olabilir ama ben kendimi elbiseye ait hissedemedim. Parasını da ödedim. Mecbur giyeceğim ama bilemiyorum. Neden böyle hissettim?

Ve anneme de nasıl olacağız bilmiyorum? Ne zaman alışverişe gitsek kavga edip geliyoruz. Gönlü olsun diye harçlığımi harcadım kıyafet aldım. Olay bana kıyafet seçmeye gelince illa kavga çıkıyor.

Napcam ben?

Güncellemeler
1 yıl
Yorumlarınız için çok teşekkür ederim ama bazı arkadaşlar olayı yanlış anlamış. Mesele kendimi teşhir etmek veya crop giymek değil (!) çok kısa elbise istiyorum dememin sebebi (çok çok açık değil, dizimin bir tık üstü) annemin karşıt düşüncesini kırabilmek.
Ben gerçekten çok açık giyinen insan değilim. Hatta şortu bile utana sıkıla giyerim. Yeni yeni giymeye başladım. Etek asla giymem. Annem dediğim gibi, desede demese de ben kendimi rahatsız hissediyorum. Sözün kısası: teşekkürler 🧡
İçime sinmeyen bir elbise aldım. Annemle bu yüzden kavga ettik. Anneler hep haklı mı?
Cevapla