Çok mu yanlış yapıyorum? Gerçekten okumak isteyen varsa uzun uzun yazacağım güncelleme kısmına da ekleyeceğim?

2 senelik bir ilişkim var 20 gün sonra evleniyoruz. Son zamanlarda kendi aramızda anlaşmazlıklar yaşamaya başlamıştık çoğunluğu benden kaynaklı oldu.

öncelikle kendimi anlatarak başlayayım;
ailemi anlatmadan ilişkimi anlatamam.
annem genç yaşta babası tarafından çok yaşlı bir adamla evlendiriliyor ondan ben dünyaya geliyorum. Ben 4 yaşına geldiğimde annem köydeki yaşamını bırakıp 2 abisinin yanına İstanbul a geliyor. Birinin evinde yaşamaya başlıyoruz. Onlar da evli tabii benden büyük çocukları var. Anneannem , ben , dayım , annem , yengem ve 2 erkek kuzenim aynı evdeydik.
annem kendi ayakları üzerinde durabilecek biri değildi. Küçüklükten beri biraz saf biraz deli görülen bir kadın olmuş. Babama boşanma davası açıyorlar, bu süreç devam ederken ben 6 yaşına geliyorum ve anneme bir adam buluyorlar yani üvey babamı. ilk başta evlendirmek için rızaları varken adamdan para istemeleri üzerine annem bu adama beni de yanına alarak kaçıyor.

Abileri bu süreçte konuşmuyor haliyle. Üvey babam ise eşini kanserden kaybetmiş annemle de arasında 10 yaş vardı. annem tekrar evlendiğinde 38 yaşındaydı düşünün. neyse o adamın da en küçüğü o dönem bekar olan 20 yaşında , diğer 2 si evli ve çocukları olan 3 kızı vardı. Sonrasında annemle babamdan bir erkek kardeşim oldu.
ben küçük ablamla birlikte büyüdüm. Başlarda iyi olmasak bile her zaman korudu kolladı. Yanımda oldu. 2014 yılında üvey babamı kaybettim. ( öz babamı da 3. Sınıfa giderken kaybettim ama öz babama hiçbir duygum yok)

neyse babamın vefatı üzerine annem abilerini çağırıp beni buradan alın dedi ve ben istemediğim halde gitmek zorunda kaldım. Abileri götürdü ama öyle aman aman ilgilenmediler. Bizler emekli maaşlarımızla geçindik. Ben o dönem liseye gidiyordum. ve benimle ilgilenen ablamla da bu süreçte hiç görüştürmediler. sonrasında ise bir şekilde görüştük. Bambaşka süreçlere girdik ablamın da yanımda olmasıyla ve birikmiş paramızla krediye girerek ev aldık. Ev aldıktan kısa bir süre sonra ablam bana bir teklifte bulundu. oğlum ilkokula başlayacak ve şu an bakacak kimsesi yok sen benim evimde kalır mısın dedi.
bende kabul ederek 5 sene boyunca ablamın yanında kalmış oldum. Şu an 25 yaşındayım bugünde doğum günüm. bu süreçte oğlunu her gün okula götürdüm getirdim. Beslenmesinden kahvaltısına kadar hazırladım. Ödevlerine kadar hep yanında oldum. sonra 2021 yılında ablam tekrar hamile kaldı tam koronanın patlak verdiği zamana denk geldi. Bu da bir süreçti. Eniştem hastanelik oldu ben onun yanında kaldım onunla ilgilendim.

devamı güncellemede..

Güncellemeler
+1 yıl
Ablam tek başına doğum yaptı vs.
kızı 6-7 aylık olunca o tekrar işe başladı ve bende kızına bakmaya başladım. 2022 yılında ise eniştem arkadaşının kardeşini bana söylemeye başladı. İşte kızım bak iyi birisi tanış bir görüş dediler. Ben bir süre istemedim sonrasında tamam dedim. Hayatımda ilk defa gerçekten bir ilişkim oldu. Çok sevdim ve sevildim. Ablama çok bağlıydım ne sorunum olursa olsun hep onunla paylaşırdım. Misal en basit örnek; sevgilimle tanıştıktan 2 ay sonra sosyal medya
Güncellemeler
+1 yıl
takipçilerine bakmıştım ve iyi şeyler görmemiştim ve ben bunu hazmedemeyip ablama anlatmıştım. ve bunun gibi daha birçok sorunu anlattım
Çok mu yanlış yapıyorum? Gerçekten okumak isteyen varsa uzun uzun yazacağım güncelleme kısmına da ekleyeceğim?
Cevapla