Çok kötüyüm nolur bana akıl verin? Benim geçtiğim dönemden geçenler siz ne yaptınız nasıl aştınız bu günleri?

Ben 25 yaşımdayım evliyim hamileyim ve aile binasında oturuyorum. Üni mezunu sosyal çevresi çook geniş bir genç kızdım. Evlendim gelin geldiğim yerde kv arkadaşlarımla aramı açtı. Ben her gün dışarı çıkardım şimdi iki ayda bir çıkınca herkes laf yapıyor gözlerine batıyor. Sürekli laf sokulan yaptıgım hiç bir işin beğenilmemesiyle manipüle edilen bir ortamdayım. Kv min beş kızı var hepsi burada oturuyor. Sabahtan akşama kadar hiç bir işleri yokmuş gibi toplanıp dedikodu yapıyolar ben gidince bana laf sokuyorlar. Neyse bu görümcelerimden biri bana tamamen düşman oldu yapamdığınj bırakmadı. Sonra aben bunla konuşmayı kestim. Bu iyice delirdi sürekli bana sataşıp duruyordu bende hiç bişey diyemiyorudm yoksa dier kardeşleri ve annesi bana saldırıyor evime gelip bağırıyorlardı. Şimdi hamile olduğum için herkes benimle samimiyet kurmaya çalışıyor ama kurulan samimiyet tamamen çıkar ilişkisi. Bu konuşamdıgım görümcemle sürekli beni buluşturmaya çalışıyolar. Dün avluya çay sofrası koydular bende gitmedim eşim gitti. Öğle saatinden akşam saatine kadar oturdular sonra eşim eve gelip üstünü giyip işe gitti. Sürekli bağırarak bana seslerinini duyurmaya çalışıyolar. O kada rbunaldımki eşimin gelip bana bir bakmaması bile beni delirtti. Trip atayım anlar dedim çıktı gitti. Avluda biraz tkaılıp işe gitti. Çok yalnız hissediyorum. Kendimi bir hapishanede gibi görüyorum tamamen psikolojim bozuldu giyimim kuşamım cevrem ortamım rutin yaptıgım işler her şey değişti her şey. Ben bu kadar değişim içinde başkasının hayatını yaşıyormuş gibi hissediyorum. Eşim sürekli hamilelik hormonları diyor şakalaşıp gidiyor. Asla beni anlamıyor. Çocuğum için benimle görüşecekelrini söyleyen insanlarla muhattap oluyorum çok kötü