Eskiden nasıldınız, şimdi nasılsınız?

Ağız dolusu kahkahalarım olmadı belki ama içten tebessümlerim eksilmedi dudaklarımdan. Işıl ışıl parlamadım hiç, mum ışığının sempatik bir öpücüğü vadeden tınısında yalınayak yürümeyi de ihmal etmedim. Kalabalığa karışıp topluma ayak uydurma gayesi taşımadım belki ama yalnızlığın doruklarında insanın masumiyetini korumuş tüm hissiyatlarını ben savundum grinin tonlarını mesken tutmuş harabe mahkemelerde. Belki sevdiremedi hiçbir kadın kendisini dolu dolu, ama içimdeki tek kullanımlık aşkı da heba etmedim olur olmaz heveslerime. İstediğim hayatı hiçbir zaman yaşayamayacağımı en başından anlamıştım, benim isteklerim çok farklı. Ama istemediğim hayatı da asla yaşamayacağıma olan sözlerim hala dünkü duruluğunda. Ben hep kötüydüm bu düzen için, ama olmadım asla kötülük. Ve bütünde değildi güzel olanlar, en sığ detayların en ince nüanslarına saklanmıştı. Gözlerim parıldamadı hiçbir zaman, ama güzelliği gördükten sonra da olmadı bu dünyanın körü. Kısacası hanımefendi; Ben hep aynı yerimde, aynı adımların tutkularıyla kaldım.

mesela bundan 5-6 sene aşırı sinirlenirdim gereksiz yere çevremdekilere falan sataşırdım. Şimdi kafa olgunluğa erişince duruldum baya

Eskiden düz bir doğru gibiydim.😑

Şimdi Limit eğrisi gibiyim.😊😎