Ailem beni yetersiz görüyor?

Arkadaşlar ben yks öğrencisiyim. 3 yıllık arkadaşimla aynı dershaneye gidiyorduk ilk başlarda yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Sonrasında atıyorum markete gidecek beni cagirmamaya başladı diğer arkadaşlarıyla gitti böyle böyle aramız açılmaya başlamıştı yani ben bunu problem yapmadım ilk başlarda sonuçta sadece benle takılmak zorunda değildi. Neyse dershanede bı hoca vardı onunla sürekli problem yaşıyordum her yaptığım hareket kadına batıyordu resmen. Beni aşagılıyordu ve daha fazla dayanamadım bende bu duruma 2 ay önce bıraktım dershaneyi zaten ders açısından da verim alamiyordum. O günden beri o arkadaşımla hiç konuşmadık ne o yazdı ne ben yazdım. Sonrasında geçen gün dershaneden başka bir arkadaşım bana ben üzülmeyeyim diye bir şey anlatmadigini söyledi. O çok sevdigim arkadaşım ben gittikten sonra arkamdan konuşmaya başlamış, işte yeni arkadas grubuyla birlikte takılırken biz böyle çok iyiyiz keyfimiz yerinde gibi şeyler söylüyorlarmis, yani bunu öğrendiğimde şaşırmadım belliydi zaten böyle yapacağı ama kırıldım gerçekten çünkü o arkadaşıma fazlasıyla değer vermişim. Ve evde de hiç mutlu değilim babam sürekli her gün gelip ne yaptığımı soruyor gün içinde çalıştığım dersleri anlatıyorum ama yaptıklarımı beğenmiyor mezuna kalicaksin diyor vs.. geçen gün geldi kendi emeğine acımıyorsan benimkine acı o zaman dedi. Yani ben çok daraldim artık yemek bile yiyesim yok o derece hayattan soğudum bu durumu aileme belli edemiyorum çünkü onlara göre önemsiz ve gelip geçici bir durum yani kısacası ergenlik diye düşünüyorlar. Ne yapsam onlara yaramadığımı düşünüyorum. Her gün vicdan azabıyla kalkıp yatıyorum ve artık daha fazla dayanamıyorum sizce ne yapmalıyım yardım eder misiniz