Eşim çok harcama yapmakta sizce ne yapmalıyım?

İstanbul'da kiracı olarak yaşayan çocuksuz bir çiftiz. Eşim ve ben çalışıyoruz benim maaşım eşime göre daha iyi eşim asgari ücretle çalışıyor ve her ay kendi kredi kartı ekstresi en az 7500 - 9000 arası geliyor.

Bana aylık olarak genelde 7000 TL veriyor fakat telefon faturasını ben ödüyorum (250 -500 arası ) faturasını aşıyor ve operatörden gelen mesajları bakmadan siliyor. Ay sonu faturasını öderken ben farkına varıyorum. Dışarıda yeme içme bütün masrafları ben yapıyorum. Marketten diyet abur cubur yiyecek içeceklerini ben alıyorum. Toplu online market siparişinde deodorant vs. alıyorum. Afedersiniz özel gün pedine kadar ben alıyorum. Pazarı gidip ben yapıyorum. Market bilmez online sipariş ediyorum ya da her akşam eve taşıyorum ki gocunduğumdan söylemiyorum bunu. Tüm faturaları ben takip edip ödüyorum. Apartmana girince asılı faturayı bile görmez. Hangi fatura ne zaman gelir ödenir bilmez. Kirayı ödesin mi bu ay diye 1 kere sormaz. Ayrıca anne babası da aylık ortalama 1000 TL para veriyor harçlık olarak.

Kaç defa dara düştük kaç defa konuştum ama çözemedim.

Ev sahibi kiraya 3 kat zam yaptı, evden çıkarmak istediler o zaman tak etti konuştum. Bak böyle olmaz kiracıyız birikim yapmalıyız köşede biraz paramız olmalı diye tamam dedi ama sonra aylarca kendi düzenine devam etti.

İşten ayrılmam gerekti, bak dedim 2 ay maaş alamayacağım ona göre harcamalarına dikkat et diye. Bunu dediğim ay zaten 9000 TL borç yapmıştı. Önümüzdeki ay bir şey almayacağım dedi sonrasında önümüzdeki ay geldi 7500 TL harcamış. Bunu söylememe rağmen. Neden böyle yaptın dedim ama öyle mi demiştim dedi.

Ve şu an işime adapte olamadım uyuşamadım. Ayrılmak istiyorum ama 1 ay işsiz kalsam başıma gelecekleri biliyorum. Hem iş stresi hem bu konular beni çok bunalttı.

50 gram altın borcum vardı 2019 senesinden borçlanmıştım evlenirken. Çok şükür onu ödedim haberi bile yok.

Yine çok şükür yatırım yapıyorum maaşımdan arttırıp ondan haberi yok. Altın vs. alıyorum.

Sürekli para saklıyorum. Daha çok görüp daha çok harcayacak diye. Dar zamanda bile böyle savurganken. Üstelik çoluk çocuk yok, ev kirası uygunken birikim yapmak gerekiyor diyorum anlatamıyorum. Konu çocuğa gelince çocuk istiyor ama bir alt yapı hazırlamıyor. Götü sıkıştığında bana bakmak zorundasın diyor. Ya da onladar çalışıyorum istediğimi alamayacak mıyım, ya da o kadar çalışıyorum tatile gidemeyecek miyim diyor fakat tatil icin bir planlama alt yapı düşünmüyor. Evimiz olsa keşke başka bir şey istemem diyor ama hareketleri bu yönde değil her şey havadan gelsin bir an da olsun bitsin istiyor. Dışarıdan yemek yeme isteği bitmiyor. Aile meselelerini karıştırmıyorum bile eltisi o şu, bu su, şu su. Yemek ütü vs bilmez bunları kabul ediyorum ve yargilamiyorum çünkü benim seçimim neyse diyorum. nevresim geçirmeyi bile ben ögrettim. Evde ütü yapar işlerine yardım ederim çalışıyor diye. Baktım pek faydası olmuyor onları da bıraktım. Boşanırım diye, boşanma olmasa bile çocuk istemiyorum. Ne yapacağım çok bunaldım?