Sevilmek için, öncelikle bizim kendimizi sevmemiz şart mıdır?

Çok duyuyorum etrafımdan; birinin seni sevmesini istiyorsan evvela senin kendini sevmen lazım...
Şunu söylemek istiyorum ki genel güzellik algılarının hiçbirini taşımıyorum, daha açık bir ifadeyle; güzel bir kız değilm.
Kime göre, neye göre, güzellik görecelidir vs. dediğinizi duyar gibiyim, sakin olun : ))
Ben ailesi tarafından dahi beğenilmeyen, hatta daha da ileri gideyim; sen kime benzedin böyle, bu çirkinlik nerden geliyor, sözlerine maruz kalan bir kızım: ))
Hâl böyleyken de benim kendimi sevmem, ya da en azından kendimle barışık olmam, benden pek de beklenilebilcek şeyler olmasa gerek.
Bundan dolayıdır ki; ne zaman biri kapımı çalsa ailemden ve yakın çevremden duyduğum acımasız sözler bir bir yankılanıyor beynimde ve nihayetinde ben bırakın o kişiye kapımı açmayı, onun kendi çabaları ile kapımı aralamasına dahi olanak tanımıyorum. Çünkü bana göre ya da en azından inandırıldığım gerçeğe göre; ben çirkin bir kızım ve sevilemem. Yaklaşmak isteyenler de kuvvetle muhtemel benden faydalanmak istiyor.
Aslında çok şey yazasım var fakat takat yok.
Ne düşünüyorsunuz, aynı kaderden muzdarip başka üzümlü kekler var mıdır burada?