Yolumu kaybettim... siz olsanız ne yapardınız?

çok güzel konuşmuşsunuz çok teşekkür ederim. maalesef hiç kimse yok bana yardım edebilecek. annem dahi öylece bırakıp gitti. tek başıma zaten para kazanmadan ev geçindiremem. iki seçenek arasında sıkıştım kaldım. hiç sağlıklı düşünemiyorum...

nasıl başaracağım ki, dört taraftan kuşatılmış hissediyorum ve Rabbimden başka da sığınacak hiç kimsem yok. korkuyorum ve başarısız olmak istemiyorum tekrar. yeni tanıdığım birine güvenecek yaşta da değilim akılda da. zaten artık Allahtan başka kimseye de güvenemiyorum. ne olacak bilmiyorum ama bir karar vermem gerek bildiğim tek şey bu

kesinlikle. nasıl gidebilirim o evlere? nereye başvurmam gerek

aslında kendisi teklif etti. çocuk biraz büyüyp kendini kurtarana kadar gel yanımda durun annenden nefret ediyorum sizi bu duruma sokup yatı yolda bıraktığı için. senin bu çaresizliğin yüzünden günlerdir gözüme uyku girmiyor diye güzelce konuştu benimle ama bilmiyorum istemiyorum aslında aynı eve geçmek ama yeni yola girmek küçücük bebeğimle beni çok korkutuyor

öyle ama şerefimle ve namusumla ayakta kalmak zorundayım. Allah muhafaza pavyona düşsem Rabbime bunun hesabını nasıl veririm? hırs ile hareket etmek yerine ağırdan alıp mantıklı hareket etmek istiyorum. inanın yalnız olsaydım ya da çocuğum biraz daha büyük olsaydı hiçbir şey umrumda olmazdı ama annelik o kadar büyük bir sorumluluk ki maalesef kendimden önce onu düşünmek zorundayım