Nişanlımla istemeden ailemiz yüzünden ayrıldık ve birbirimizi çok seviyoruz. Bu konuyla ilgili fikirlerinizi söyler misiniz?

Merhabalar , 1 yıldır nişanlıydık ve yaşımız 23. 6 ay sonra düğünümüz vardı.. nişanlım tanışma zamanında bi ev buldu ve almak istedi noter falan derken nişanlandığımız zamanlarda o evi aldı ve inşaat ı falan derken düğüne kadar tamam olurdu, nişanlım konuyu hiç açmama rağmen kendisi bu evin yarı yarıya olcağını söyledi ve evlendiğimizde aynı hesap kullanıp krediyi de beraber öderiz dedi , bu benim için hiç bir problem değildi ikimiz de çalışıyoruz ve genç yaşta evimiz olacaktı evin bütün planları herşeyi berber düşünüyorduk ev kına düğün heyecanı derken her şey güzel gidiyordu birbirimize daha çok bağlanıyorduk gerçekten sevdik birbirimizi babamın zorluklarına rağmen beni çok mutlu ederdi, aylar sonra bir gün ev konusunu açtım ve sordum ne zaman ev için imza atacağımı söyledim ve oda bu soruyu hiç beklemiyordu tabii ve o konunun tamamen değiştiğini söyledi ve evin tamamı onun adına olacağını söyledi? Neden bu fikrin değiştiğini sordum oda ailesindeki bazıların böyle olmasını uygun olduğunu söyledi ve dedikleri cümle ise “ne olur ne olmaz hayat bu boşanırsanız falan bari evini garantiye al “ demişler bu çok zoruma gitti yani daha evlenmeden boşanmayı düşünüyor bunu da belirtmek isterim nişanlım ailesi yüzünden ve onlar tarafından manipüle edildiğini onların “zoruyla” böyle bi teklifle geldi diye düşünüyorum çünkü onu tanıdıysam onun düşüncesi ve kararı değil. Ben tabii ki aynı fikirde değildim ve onunla bir ömür geçireceksem ve o evde emeğim olacaksa o evin yrı yarıya olmasını ısrarla söyledim oda tabii ki ailesiyle konuşup bu sefer daha farklı bi projeyle geldi, ev 100% onun ve ileride de ikimizin adına olacakmış kabul etmedim ve anladım ki bu konuyu artık ailemle paylaşmalıydım ve ailem de benimle aynı fikirdeydi babam ise bu işin kesinlikle olmicağını ve gerekirse nişanı atarız dedi ve bende bunu nişanlıma anlattım ilk başta hyr hemen öyle karar vermeyin biz halederiz dedi ama bi kaç saat sonra “biz kararımızın arkasındayız ve eğer bitirdiyseniz bizde ozaman saygı duyarız dedi ve ben o an bittim… ertesi gün iş yerime geldi ama yüz vermedim gitti bi kaç saat geçince bana tepki gösterdi çünkü ciddi olduğumun farkına varmıştı ve sinirlendiğini görüyordum ne kadar çaresiz olduğunu da.. hiç bi mesaj almadım bi kaç gün ve ailesiyle konuştumu bilmiyorum da annem bitmesini istemedi onu çok seviyordu ve onu aradı onun bişiler yapmasını istedi “kızımı kaybedeceksin” dedi yumruğunu masaya vur artık dedi.. oda siz kendi kendinize kararınızı almışsınız bohçayı toplamışsınız bitirmişsiniz diyerek kızdı ben ne yapabilirim ki dedi… Aslında o gün ailecek gelmeleri gerekiyordu biz kız tarafı olarak bekliyorduk ama o konuşmadan sonra akşamı gelemiyoruz gibi şeyler söylediler ve en son bütün ailesi duyunca bi iki gün sonra geldiler ve bütün suç bizde afedin böyle bitirmeyelim diye diye bi kaç saat konştular ama bu konuda çok üzlmüştük onların çok geç gelmeleri bu konyu ciddi alamadılar bizi kırdı haklı olarak en son babam düşünelim biraz derken ertesi gün bitti…