Zina kul hakkı dahil çok günahım varmış acı çekiyorum. Tövbe etmekle de huzur bulamıyorum. Ne yapmalıyım?

Cesaretim olsa canıma kıyarım dayanamıyorum

Korkuyorum çok

Daha fazla cezalandırılmaktan acı çekmekten. Zaten vicdan azabı çekiyorum suçluluk psikolojisinden çıkamıyorum

O zaman neden insanlar da beni suçladı? Hatalarımı yazdım sanaldan bir erkek bu yaşadığın az bile psikolojin bozulsun bir zahmet kendini suçla dedi

O zaman 17 yaşındaydım. Bile isteye yapmadım bu hatamın farkına 2 yıl sonra vardım. Cinsel ilişki yaşadığım kişi tarafından arkadan tecavüze uğramıştım en son da onun zorlamasıyla psikolojik baskıyla ilişki yaşamıştım. Şahıs benden 5 yaş büyüktü. İlk başta rızamla bir sürü cinsel ilişki yaşadım bu kişiyle, zaten hatayı burada yaptım kendimi yanlış insanların kucağına attım. Esas konuya geleyim. Bu kişi bir gün tahrik olduğundan olsa gerek yataktayken bana arkadan tecavüz etti ağlamama rağmen de orgazm olana kadar devam etti. Benden zaten anal da istiyordu ama ben kabul etmiyordum yapmıyordum. Sonra tabi ben o kadar geriizekalıymışım ki bilmiyorum 16 17 yaşındaki bir kız bu kadar saalak ve saf olabilir mi onu da bilmiyorum. Bu kişiyle hiçbi şey olmamış gibi görüşmeye devam ettim. Benden faydalanmasına izin verdim. En son da psikolojik baskıyla ilişki yaşadım ama afedersiniz ben pozisyona girdim domaldım yani bir nevi izin vermiş olmuşum istemeyerek de olsa! Hep milleti memnun etmeye çalışırdım gördüğüm zararları bile görmemezlikten gelirdim. Kendimi suçlamamın nedeni de şu; ben bu kişiyi 17 yaşıma bastıktan sonra bana zarar veren bir kaç kişiyle birlikte annemin zoruyla şikayet ettim ama bu kişinin bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyememiştim utandığımdan olsa gerek. Son zorlayarak istemeden de olsa izin verdiğim pozisyona girdiğim normal yolla olan ilişkinin zorla olduğunu söyledim polis de ifademi alırken zorla organ sokmak suretiyle tecavüz yazmış. Ben sonra kendimi suçladım o tam tecavüz gibi değil diye. Yıllar sonra bulunduğum şehirdeki mahkemeye gittim bu kişiyle olan mevzuyu olduğu gibi yazıp dilekçe verdim ama hiçbi yanıt gelmedi. Ben ne yapacağım? Elimden başka bişey gelmiyor. Ben kendimi yıllardır suçluyorum

Bilinçli bir şekilde iftira atmadım ama üstü kapalı anlattığım zaman bazı insanlar iftira bu diyor. Kızın birine anlattım istemeden mistemeden sonuçta iftira atmışsın o tecavüz değil dedi. Ben bu ağırlıkla yaşayamıyorum. Herkes üstüme geldi şikayet ettiğim zaman. Yaşıtım olan kız kuzenim bu şahısla olan ilişkimi biliyordu onu savundu o yapmaz o yapmaz diyerek. Zaten o kuzenimin dedikodusuyla akrabalarım da duyacağı için herşeyi olduğu gibi anlatamadım bana arkadan tecavüz ettiğini söyleyemedim. Yıllar sonra öğrendim ki şahıs yırtmış. Mahkeme tüm ilişkilerin rızaya dayalı olduğuna karar vermiş ama ben hala istemeden iftira atmış mı oldum diyerek kendime yükleniyorum. Sabah azapla uyanıyorum. Biri paylaşımıma seni allah affetmez dedi zaten ondan sonra hepten psikolojim bozuldu. Ben günahlarımın bedelini bir bir ödedim. Kaza geçirdim burnum hasar gördü. Saçlarıma genç yaşta aklar düştü. Yüzümde nur kalmadı. Kilo aldım şiştim. Buna rağmen içimdeki azap dinmiyor. Hep o ifade ve pozisyona girmem gözümün önüne geliyor. Allah beni affetmeyecek diyorum. Kul hakkına girdim diyorum. Ben ölüyorum. Gözüm kararıyor dünyamın karardığı gibi artık gözüm de kararıyor. Her şey için çok pişmanım. Bu hatayı bile isteye yapmadım mecbur bıraktılar ben ister miydim bu hatayı yapmak? Nerden bileyim polis öyle yazacak? Sanaldan bir adam da çok ağır bir şekilde yargıladı sen millete iftira atmışsın milleti karalamışsın birbirinizden farkınız yok dedi. Ben bile isteye yapmadımki bunu. Niyetim bu değildi Rıza dışı yaşadığım bir ilişki için de nasıl rızamla yaşadım diyebilirdim

Bu insanlardan kurtulmak için şikayetçi oldum ama sonradan annem bile suçladı akrabam annem beni iftiracı ilan etti. Beni günaha soktular sonra da suçladılar