Evlilik sorunları?

Bir buçuk yıldır evliyim severek evlendik ayrı ev istedi tamam dedim zaten en doğrusu bu yuva üstünde yuva olamaz nişanlandığımiz gün kiralık daire bakniyordum eşim bana babanın ailenin çevresinde yakınında ev tutma istemiyorum diye şart koştu bana annem babamida daha tanımıyor ama Melek gibi insanlar eşimide çok seviyorlardı eşime ne kadar sevecen yaklaşsalardi eşim bir o kadar uzaklaşmaya çalışıyor sanki ailemi seviyor nefret ediyormuş gibi bakıyor bana hep anlayışsiz davranıyor herşeyim ona sorun oluyor o kadar sevkatli merhametli iyi davranıyorum bir dediğini ikiletmiyorum ama hiç bunları görmüyor hep üzüp tekrar tekrar özür diliyor benden her seferinde herşeyi ortaklaşa yapıyoruz sanki herşeyi bir tek o yapmış gözüyle bakıyor evime bakıyorum ona bakıyorum saygıdan kusur etmiyorum acta açıkta bırakmadım ne dilerse ne isterse yapıyor um iyilikleri anlatıyorum ve bana sen erkek değilsin diyor bana kavga ettiğimiz zamanlar bile öfkelenirsem bağırıp çağırirsam laflarimi kelimelerimi seçerek konuşurum kötü Kelime ağzımdan çıkmasın diye ama eşim gözünü yumarak son kelimelerini konuşup kalbimi kırıyor her zaman.. evin erkeği benim diyor bana her zaman ama düşünüyorum benim bir hatam yok huzursuzluk etmedim saygısızlık etmedim kötü cümleyi hiç kullanmadım ne isterse yaptım ne isterse getirdim neden hep böyle bende anlam veremedim hep benim ailemden tiksiniyormus gibi sevmiyormus gibi bir gözle bakıyor ailem ona çok iyi sadece bunlar bir özet ve boşandım artık bitti doğrumu yaptım bende çözemiyorum ve çok üzülüyorum aklımda şu an bile çıkmıyor sizde bana bir fikir birşeyler söyler misiniz