Ailemden uzaklaşmak durumunda hissediyorum, haklı mıyım?

Merhaba ben 18 yaşındayım ailemle geçmişte zor şeyker atlattık hep onların destekçisiydim onlar da bu yönümü çok seviyor maddi ve manevi olarak fakat benim bir kardeşim var 9 yaşında ondan nefret ediyorum bana sürekli iftiralar atıyor ailemde sürekli ona inanıyor ben çoğu şeyi ispatlasam bile haksız durumuna düşüyorum ve bana güvenmiyorlar kardeşim çok gıcık ve sinir bozucu bir çocuk sabredemiyorum kaç kez sinir krizi geçirdim kimse beni anlamadı derdimi dinlemek yerine benimle dert yarışına girdiler kendi içime kapandım hiçbirşeyi dışa vuramıyorum duygularımı bile dışa vuramıyorum evin içinde yaşayan ölüyüm sanki ve bu beni çok üzüyor yapayalnız hissediyorum en ufak şeylerde aşırı derecede sinirleniyorum göstermemeye çalışsamda illaki dışa vuruyor gene suçlu ben oluyorum içime ata ata kafama ağrılar giriyor evde diken üstünde gibi hissediyorum eğer içimdekileri dışarıya vurursam ailem benden nefret edeceğini düşünüyorum ve artık rahat bi nefes almak istiyorum mesleğimi elime aldığımda ailemden uzaklaşmak istiyorum bu yazıyı da biraz üstü kapalı da olsa yazmak istedim umarım biri beni anlar.