Derdime kulak verecek kimse yok, siz dinler misiniz?

Çocukluğum beri hep kendi işimi kendim yaptım. En büyük çocuk olduğum için kardeşlerimin dertlerine de ben koştum. Üniversite okurken çalıştım kendi paramı kazandım. Evlenirken ailemden hiçbir şey beklemedim onlar da yapmadı zaten. Bugün zar zor aldığımız, hala borcu olan arabamızla arkadaşlarla birlikteyken kaza yaptık arabada baya hasar oluştu. Her neyse olaydan sonra yanımızdaki arkadaşımız annesini aradı anlattı, sonra kardeşleri babası vs aradı. O an döndüm kendime baktım anne babamı aramanın aklımın ucundan bile geçmediğini fark ettim. O an korkumu, endişemi anlatacağım kimsem yoktu. Tek eşim o da yanımdaydı zaten. Hıçkırıklar birikti boğazımda ben ailenin ne demek olduğunu bilmiyormuşum. Öyle bir durum ki zorda kaldığımda kimseden yardım istemiyorum aklıma gelmiyor çünkü birinin bana yardım edebileceği yaşamadığım için. Her şeyi kendi başıma halletmem gerekiyormuş gibi. Yine hallederim o önemli değil ama en zor anında kimseyi aramak aklına gelmeden öylece durmak çok acı geldi bana. Her neyse içimi döktüm biraz okuyan olursa teşekkürler.

Derdime kulak verecek kimse yok, siz dinler misiniz?
Cevapla