Böyle yaşamak zorunda mıyım?

Size beni en çok hayattan soğutan durumdan söz ediceğim:
Size bir günümün nasıl geçtiğini anlatmak istiyorum şöyle geçiyor:Sabah uyanıyorum herkes işine gücüne gidiyor ben de kutuphanenin yolunu tutuyorum sonra dışarıda gelen giden lüks arabaları seyrediyorum varana kadar sonra içimden ne zaman araba sahibi olucam diyorum belki de hiçbir zaman diye düşünüyorum hemen o anda modum düşüyor sonra kütüphaneye gidiyorum birlikte ders çalışan arkadaşları sevgilileri görüyorum molaya da birlikte çıkıyorlar yemeğe birlikte eve birlikte gidiyorlar sonra yalnız başıma oturup ne zaman beni değerli hissettiricek birileri hayatıma giricek diyorum belki de hiçbir zaman diyorum yine modum düşüyor sonra ders çalişmami bitirip eve dönüyorum dönüşte evli çiftleri görüyorum güzel bir de bebekleri var çok mutlu oldukları uzaktan bile belli oluyor sonra ne zaman kendi yuvamı ailemi kurucam diyorum belki de hiçbir zaman diye düşünüyorum yine modum düşüyor sonra eve geliyorum evde ailemden istediğim değeri görmüyorum ne zaman değerli hissedicem kendimi diyorum belki de hiçbir zaman aynı şekilde yine karamsarca düşünceler sonra telefonumdan instada dolaşıyorum renkli renkli hayatlar yine karşıma çıkıyor sonra yine ne zaman baba ne zaman mezar bana girince mi diyorum bütün gün böyle geçiyor sanki bu hayatta gerçekten adam akıllı yaşayanları izlemeye gelmişim kendi monoton hayatimdan da çıkamıyorum bu sevmediğim bedenimi de değiştiremiyorum o kadar elim ayağım bağlı gibi hissediyorum ki en azından benle aynı kaderi yaşayan insanlarla biraraya gelebilsem otursam sohbet etsem dertleşsem diyorum o da yok sabahın akşamın bir değeri yok gibi hissediyorum günü böyle geçen başka kimseler var mı ve de bu duyguları bastırabilmem için bı kaç tüyo verebilicek varsa sevinirim
Böyle yaşamak zorunda mıyım?
Cevapla