Bu hayatı yaşamaya mecbur muyum?

26 yaşında lise 1 terk okumamış boyu kısa 1.72 , sağ gözü şaşı yüzde 20 gören sol kulağı işitme engelli olan , sesi ince çocuk gibi dış görünüşü kötü , kilodan bacağında omzunda vücut çatlakları olan işi gücü olmayan hayatında hiç çalışmamış büyümemiş engelli kimliği olan ve kendimi 10 yıldır evine kapatan hiç bir şey yaşamayan gezmeyen sosyalleşmeyen bir bireyim , hiç arkadaşım , sevgilim , eğlencelerim bir şeyim olmadı 10 yıldır , Ne zaman bir şeyleri denesem içine düştüğüm hayat şartları müsade etmedi ve ben kendi sessizliğimle yalnızlığımla daha da içime gömüldüm hayat böyle geçer mi? yaşayan ölüyüm , herşeyden uzağım her gün aynı şey , insan sıkılmaz mı? bıkmaz mı? bende bıkıyorum yaşadığımı hissetmiyorum her gün zulüm gibi ailemi düşünmesem çokdan kendimi yok ederdim , bu hayattan kurtuluş yok mu arkadaşlar dünyada cehennemi yaşamaya devam mı etmeliyim ne olacak sonum..
Bu hayatı yaşamaya mecbur muyum?
Cevapla