Nişanlım şiddete meyilli ama dayak yemek bile daha çok işime geliyor. Sizce aklımı mı kaçırıyorum?

Annem ve babamın psikolojik sorunları vardı her zaman. Küçüklüğümden beri psikolojik ve fiziksel şiddete meyilli insanlardı. Birkaç sene önce reşit değilken ve yeni reşit olmuşken bazı kötü şeylere maruz kaldım, istismara uğradım isteğim dışında. Annem ve babamın öfke problemleri vardı fakat o olaydan sonra babam daha çok şiddet uygulamaya başladı, herkes beni suçladı. Tüm hayatım boyunca çok zor şeyler yaşattılar bana. Aylar önce ise bir adamla tanıştım, birbirimizi sevdik ve onun ülkesine gittim. Fakat ondan şiddet gördüm, bazen istemediğim anlarda bile beni birlikte olmaya mecbur bırakıyordu, korkutuyordu. Ona rağmen onunla kalmaya devam ettim, çünkü arada sırada beni dövmesine ve bana istemediğim şeyler yapmasına rağmen beni hayatta herkesten, annemden babamdan bile daha çok sevdiğine inanıyordum. Onun evinden çıktıktan sonra gidecek bir yerim yoktu. Fakat annem bir gün aradığında ona yüzeysel olarak tartışmadan ve onun bana vurduğundan biraz bahsettim. Sorumluluk almamak için polis çağırmış, planı ise beni Türkiye'ye getirip halamların kapısına bırakmaktı. Oysa ona bu işe asla karışmamasını, onun evine asla dönmek istemediğimi söyledim. Erkek arkadaşıma kamu davası açıldığı için mahkemelik olduk, ciddi cezalar alacaktı polis de aslında almasını istiyordu ama ben mahkemede şikayetçi olmadım ve suçlamaları reddettim, o da aynı gün tutuksuz yargılandı. Ben sığınma evinde kalıyordum o zamanlar ama o benimle görüşmeye devam etmek istedi. Şu anda da evlenmeyi düşünüyoruz. Mecburen bazen annemin bazen babamın evinde kalıyorum ama eşyalarım annemin evinde olduğu için bazen gelmek zorunda kalıyorum. Kardeşim olan illet annemlerden yüz bulup beni kendi evimden kovuyor. Sırf mutfakta yemek olurken azıcık çatal bıçak sesi oluyor diye hatta kendi odama girerken bile kapı ses yapıyor diye kavga çıkarıyor ve beni bu sebeplerden dolayı evden kovuyor. 1 ay sonra erkek arkadaşımın yanına geri döneceğim, okulu da onun yanında okumayı planlıyorum ama 1 ayda bile 1 günüm düzgün geçmedi. İnsanlar ders çalış, okulunu bitir diye yaşadığım durumu asla anlamadan. Bu kadar büyük kavgaların arasında ve bu kadar kötü bir ruh halindeyken ders çalışmak mümkün olmuyor. 1 ayın hemen dolmasını istiyorum, o adamdan dayak yemek bile daha çok işime geliyor dürüst olmak gerekirse. En azından 1 saat korkutuyor sonra uzun bir süre tartışma yok. Artık ne yapmalıyım bilmiyorum.