Çok özgüvensiz, kendini savunamayan korkak bir kızım. Bu durumdan çok rahatsızım. Kitap okuyarakta geçmiyor ne yapıcam?

Bunun sorumlusu en başta ailem ne yazık ki😓Çok şiddet gördüm çok baskıya maruz kalıp sevgisiz ilgisiz büyüdüm. Kusurlarımla dalga geçildi. Kimse fikrimi sormadı itelendim.
Ne anne sevgisi ne baba sevgisi gördüm babam ben küçükken hapse girdi ve 7 yıl onsuz yaşamak zorunda kaldik. Başkalarinin eskisiyle büyüdük. Okula beslenmesiz ilgisiz yollandim saçlarım örülmez taranmazdı. Beslenmemde hep salcali ekmek goturdugum icin hoca her 3. saatte ayaga kaldirip azarlardı. Bir tırnak makasımız bile yoktu her pazartesi hocayı atlatır kesecem derdim komsumuzda cok gaddardı halimizi bildiği halde yardimci olmazdı ve bir tırnak makası bile alamıyor musunuz derdi. Kızıyla oynardim saçlarımı ellerimi ve corabim temiz mi diye kontrol ederdi pislik kadin. Veli toplantisi olurdu kimse gelmezdi. Evlere ziyaret olur hep bir yalan uydurur gelmesini istemezdim.
Şimdi her sey geride kaldi ama bu psikolojiyi üzerimden atamiyorum kendimi savunamiyorum çemkiremiyorum korkuyorum. Çok kitap okuyorum kendimi yazarak cok guzel ifade ediyorum ama sözel ifade edemiyorum. Kitleniyorum. Bu beni cok üzüyor ve bundan kurtulmak istiyorum.