Babamdan küçüklüğümden beri şiddet görüyorum. Ne yapmalıyım?

23 yaşındayım, küçüklüğümden beri ailemden özellikle babamdan sürekli şiddet görüyorum. Babam beni küçükken de hep dövdüğü için 16 yaşındayken internetten araştırıp babamı polise şikayet etmiştim, eve polisler gelmişti ama korkumdan ve o zamanlar çocuk olduğum için şikayetçi olamamıştım, polisler geri gitmişlerdi. Ama ben büyüdüm 23 yaşına geldim hâlâ bana elini kaldırıyor. Sürekli saçma sebeplerden dolayı babam tarafından şiddete uğruyorum. Psikolojim artık kalmadı, psikolojim bozuldu demiyorum bakın kalmadı diyorum, gerçekten kalmadı. Ö. mek için her gün Allah’a dua eder oldum canımı alması diye. Her gün ağlıyorum, sürekli şiddet görüyorum. Küçüklüğümden beri babamdan dayak yediğim için psikolojim çok bozuldu. Küçük yaşlardan beri yaşadığım şiddet yüzünden ciddi psikolojik sorunlarım var ve uyku problemim yaşıyorum, hiç uyuyamıyorum. Uyuyamadığım için de babamdan dayak yiyorum. Mesela dün gece uyuyamadığım için babamdan dayak yedim. Uykusundan uyanıp beni dövmeye geldi. Elimden telefonu fırlatıp suratıma vurdu. Her gün bir şeyi bahane edip bana şiddet uyguluyor. Sırf kendimi savunmayı öğrenmek, daha fazla dayak yememek için dövüş sporuna yazıldım ama faydası olmadı. Babam benim üstüme yürüdüğü an korkudan öğrendiğim teknikleri bile unutuyorum hiçbir şey yapamıyorum. Şimdi diyeceksiniz ki evlen kurtul. Bunu diyeceğinizi tahmin edebiliyorum ama karşıma hiç düzgün bir erkek de çıkmadı. Hepsinin amacı beni kullanıp atmadı. Hiçbir erkek tarafından sevilmedim istenmedim.. Benim yüzüm hiçbir şeyden gülmedi. Ne aileden, ne aşktan, be arkadaştan. Kimsem yok. Çok çaresizim ve artık dayanamıyorum. Bu hayat bana çok ağır gelmeye başladı. Daha fazla dayanacak gücü kendimde bulamıyorum artık. Fiziksel acıyı da geçtim artık canımın yanmasına da alıştım ama psikolojimle baş edemiyorum kaldıramıyorum artık. Ağlamaktan çok yoruldum. Bu uzun zamandır olan bir şey. Tamam çocukken insan bir nebze olsun katlanabiliyor ama artık belli bir yaşa geldim ve kaldıramıyorum. İnt*har etmeyi bile düşünüyorum. Ben artık dayanamıyorum. Böyle devam edecek olursa, hep aklımda olan bir şeyi yapacağım çünkü canıma tak etti. Her gün ağlamaktan, sinirden, moral bozukluğundan, bir köşeye çekilip içime kapanmaktan sıkıldım. Bunları yazarken bile ağlıyorum. Bu zamana kadar hep babam diye sustum ama artık susmak istemiyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Lütfen yardım edin. 😔