Kardeş konusunda çok şanslıyım ama o da görece şanslı abla konusunda. 10 yaşında falandım doğduğunda, annem bile diyor senin emeğin benden daha fazla diye. 40 günlükten itibaren hep beraber uyuduk ben liseye kadar. Üç kuruş harçlığımla lisedeyken ona hep hediyeler aldım. O da mesela küçükken anne diye ağlamazdı abla diye ağlardı. Şimdi büyüdü, 18 ine girecek, en büyük sırdaşım, en ufak kötü hareketi olmamıştır. Yazın aynı iş yerinde çalıştık, öğlen yemek getirirken hep güneşin altında tutmuş ki soğumasın sıcak yiyim diye🥲 velhasıl şu hayatta en değerli varlığım kendisi, iyi ki yıllarca annemle babamın başının etini yemişim kardeş diye
Kardeşlerimle aram normal ne çok iyi ne çok kötü orta karar her şeyin fazlası zarardır aslında ya böyle düşünülür dolayısıyla her şeye kararında gitsin çok fazla samimiyet yakınlık tez ayrılık getirir
Biri 16 yaşında, diğeri ise 10 aylık olmak üzere 2 tane kardeşim var. Ortanca kardeşimle arada sırada kavga etsek de aramız genel olarak iyi, küçük kardeşim ise henüz konuşmayı yeni yeni öğreniyor.