Her şeyi anne/babalığa bağlamak mantıklı mı?

Tabii ki bahsettiğim konu daha dar bir konu. Mesela ben bir ortamdayım diyelim bir arkadaşım var yeni evlenmiş ve daha hamile. Daha geçen sene bekar haline şahit olduğum kişi, şimdi bana “Annelik böyle bir şey, anne olun mutlaka, annelik insana böyle yaptırıyor şöyle yaptırıyor…” vs.

Bu bana çok üzücü geliyor. Bebek henüz anne karnında “anne/babaya” vasıf yüklemiş hale düşüyor. Üstelik sadece bu da değil, çocuklarının hatalarını kendi hataları olarak gören ebeveynler mesela. Şahit oldum bizzat zorla kapanan arkadaşım açılmak istediğinde annesi “Günahı baba yazılır, seni ben doğurdum yaptığın her şeyin günahı bana yazılır” diyor. O kıza ve o kız gibi olanlara çok üzülüyorum. Yoksa annelik babalık elbette güzel bir şey ancak kutsal değil kesinlikle. Kutsal olan aradaki sevgidir bana göre. Misal ben evlensem bile bir çocuk sahibi olmayı kolayca göze alamam. Çok zor bir durum olan bir şeyi herkes basit gibi görüyor ve çocuğunun yaşam biçimini sırf “anne ve baba” oldukları için kısıtlıyorlar.

Kapanmak ayrı bir mesela. Burada hatalı anne baba ama gerçekten. Mesela doğduğundan beri dine dair hiçbir şey öğretmiyorlar. Asla Allah'tan, tesettürden ya da imandan bahsetmiyorlar. Yaşı geldiğinde hemen kapanacaksın diye baskılıyorlar. İyi de ablacım en başından anlatmadın. İslamdan bihaber büyüttün sonra da kapanmak istemiyor ya da zorla kapandım açılıcam diyor diyerek üzülüyorsun. Ben bu annelere beu zihniyettekilere değil, heba olmuş bu gençlere üzülüyorum. Daha verimli ve kaliteli büyüyebilecekken ailesinin bencilliği ya da kültür takıntısı yüzünden bundan mahrum kalıyorlar. Bence arkadaşın annelik açısından biraz destek istiyor. Yalnız hissettiği için sürekli annelikten bahsediyor olabilir. Bebek rahme düştüğü anda kadına annelik iç güdüsü geliyor. Bu yüzden de sık sık annelikten, güzelliğinden bahsediyor olabilir.

Thank ⁁ou