Sizce annemin yoğun baskısı yüzünden mi?

Benim annem bana lisedeyken okuma bırak şunları evlenirsin kocan bakar. Baban nasıl bakıyor derdi düşün. Ben de “ANNE BEN KENDİ AYAKLARIM ÜZERİNDE DURACAĞIM KİMSEYE MUHTAÇ OLMAYACAĞIM KENDİ PARAMI KAZANACAĞIM.” derdim. Bende de deli gibi kaygı vardı. Ya üniversiteyi kazanamazsam ya 4 senede bitiremezsem diye. Mezun olunca da atanamazsam kaygım oldu ve atanamıyorum. Şimdilerde çok da takmıyorum. Aslında takıyorum ama bir çaresizlik psikolojisi hakim. Doğada canlılar korkudan, çaresizlikten her zaman kaçmaz bazen de dona kalır bendeki de dona kalma tepkisi yani. Hayata karşı kayıtsız kalma şeklinde şu an kendini gösteriyor. Bu süreçte psikiyatriste gittim. Sosyal fobi anksiyete teşhisi koydu. Birkaç antridepresan yuttum yine değişmedim.