Ben 21 yaşındayım ve üniversite 3. sınıfa geçtim. Üniversitenin ilk 2 yılını ailemle aynı evde geçirdim. Ve annem bir şirket kurup onu geliştirmekle çok meşgul olduğu için evin yemek ve temizliği bana kalıyordu. Her gün okuldan gelir gelmez ailem için yemek yapardım. Haftasonları evi temizlerdim. Annem ise işten gelir yemeğini yer yine çalışmasına devam ederdi. Bunun yanı sıra beni işe de götürürdü tatillerde falan. Ona yardım etmemi isterdi fakat yardımlarımı yeterli bulmaz saatlerce benim davranışlarımdan memnun kalmadığına dair konuşmalar yapardı.
Ben İstanbul'da okuyorum. Dışarıya çıkıp gezmek istediğimde annem örneğin Taksim'e gitmemi yasaklamıştı güvenli değil diye. İstanbul'un yalnızca tek bir semtinde gezmeme izin vardı. Dolayısıyla okulda arkadaşlar edinemedim. Çünkü hava karardıktan sonra dışarı çıkmam yasaktı. İnsanlara annem izin vermiyor demeye utandım. Konserlere falan hiç gitmedim mesela. Zaten gitmem de yasaktı. Annemle konuşmaya çalıştım. Konserlere tek gitmeyen sen misin gitmeyenler de var dimi onlar insan değil mi? şeklinde yanıt aldım.
Bu yaz dayanamayıp okulun yurduna yerleştim. Yaz okulu için şu an yurtta kalıyorum ve okullar açılınca da kalmayı düşünüyorum. Fakat annem bana buz gibi davranıyor. Ben senin için şirketi geliştirmeye çalışıyorum deli gibi çalışıyorum senin yaptığını bak ben bunları hak etmedim diyor. Pazar günleri yanına gidiyorum sarılıyorum öpüyorum karşılık vermiyor. Suratını asıp oturuyor. Durmadan laf sokuyor bak artık karışmıyorum sana uslu anne oldum terbiye ettin beni diyor. Her gün telefonla arıyorum anne nasılsın neler yapıyorsun diye. Telefonda da laf ediyor durmadan. Kalbim kırılıyor sonuçta o annem ben onu terk etmedim ki yurda çıkarak sadece biraz nefes almak istedim. Evde psikolojik çöküntüye girmiştim çünkü durmadan gizli gizli ağlıyordum dışarıdaki arkadaş gruplarına özeniyordum benim çevremde kimse olmadığı için. Yemek temizlik yapmaktan nefret ediyordum.
Şimdi ise annem bana bunları yapıyor ne yapmam gerektiğini bilmiyorum doğru mu yanlış mı yapıyorum karar veremedim...
Ben İstanbul'da okuyorum. Dışarıya çıkıp gezmek istediğimde annem örneğin Taksim'e gitmemi yasaklamıştı güvenli değil diye. İstanbul'un yalnızca tek bir semtinde gezmeme izin vardı. Dolayısıyla okulda arkadaşlar edinemedim. Çünkü hava karardıktan sonra dışarı çıkmam yasaktı. İnsanlara annem izin vermiyor demeye utandım. Konserlere falan hiç gitmedim mesela. Zaten gitmem de yasaktı. Annemle konuşmaya çalıştım. Konserlere tek gitmeyen sen misin gitmeyenler de var dimi onlar insan değil mi? şeklinde yanıt aldım.
Bu yaz dayanamayıp okulun yurduna yerleştim. Yaz okulu için şu an yurtta kalıyorum ve okullar açılınca da kalmayı düşünüyorum. Fakat annem bana buz gibi davranıyor. Ben senin için şirketi geliştirmeye çalışıyorum deli gibi çalışıyorum senin yaptığını bak ben bunları hak etmedim diyor. Pazar günleri yanına gidiyorum sarılıyorum öpüyorum karşılık vermiyor. Suratını asıp oturuyor. Durmadan laf sokuyor bak artık karışmıyorum sana uslu anne oldum terbiye ettin beni diyor. Her gün telefonla arıyorum anne nasılsın neler yapıyorsun diye. Telefonda da laf ediyor durmadan. Kalbim kırılıyor sonuçta o annem ben onu terk etmedim ki yurda çıkarak sadece biraz nefes almak istedim. Evde psikolojik çöküntüye girmiştim çünkü durmadan gizli gizli ağlıyordum dışarıdaki arkadaş gruplarına özeniyordum benim çevremde kimse olmadığı için. Yemek temizlik yapmaktan nefret ediyordum.
Şimdi ise annem bana bunları yapıyor ne yapmam gerektiğini bilmiyorum doğru mu yanlış mı yapıyorum karar veremedim...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar