Mutsuz bir ailede büyümüş çocuk kendini nasıl toparlar?

Bu yasa geldim hala üzerimde etkisi var 28 yaşındayım annem hala akşam ezanından önce evde olmamı istiyor kız arkadaşımın evine gitmem bile gözüne batıyor. Güvenini yaralayacak bir şey yapmamama ragmen gittiğim kişileri bilmesine rağmen bu huyundan vazgeciremiyorum. Akşam yürüme ben olsam bu kız bu saatte ne işi var derim diyorlar araba ile almaya gelin o zaman diyorum yüzlerini ekşitip gitmeyiver diyorlar. Evde sohbet muhabbet denen bir şey yok doğru düzgün. Güzel giyimden güzel olmaktan bahsederim annem hemen ilgisini çeker doğru düzgün laflarima cevap vermez hı der geçer çoğuna. Babamla sohbet etmeye başlayalım 2 dakika sonra ya kavga çıkar ya da bana ilgilenmedigim bi konuyu zorla anlatmaya dinlettirmeye çalışır. Zevklerim eleştirilir aşağı çekilir. Annemde babamda da var bu bazen dalga geçer gülerler sonra şaka yaptık sende çok alıngansın olur adı. Benden yardım isterler hakaretvari telkinlerle işe başlarız bir zerre hevesim kalmaz sonra benim adım sen iş yapmayı sevmiyorsun ilgin yok ki olur. Arkadaşlarıma da nereye kadar anlatabilirim bu ve bunun gibi şeyleri çünkü bir sorun çıkınca yüzüme vurulma ihtimali var. Bu yıkıntıdan beni nasıl bi savaş çıkarır özgüveni yüksek her anlamda pozitif bir insan olmak istiyorum ama bu bahsettiğim şeylere maruz kalmaya devam ediyorum maalesef. Uzağa başka şehire yasamaya gitsem de devam ediliyor bunlara. Bana güzel bir kurtarıcı tavsiyesi olan var mı?

Mutsuz bir ailede büyümüş çocuk kendini nasıl toparlar?
Cevapla