Zorluklar karşısında hemen dağılmayan bir çocuk yetiştirmek mümkün mü?

Zorluklar karşısında hemen dağılmamak demek sosyopat olmak demektir. Normal bir insan duyguları olduğu için etkilenir.

Günümüzde sosyopat yetişkinlerin sayısı hızla arttığı için sosyopat çocuk sayısı da aynı hızla artıyor. Brn yaşayamadım çocuğum yaşasın diyen ebeveyn de farkında olmadan sosyopat birey yetiştiriyor.

Bizim anne baba olarak yapmamız gereken olaylara doğrudan müdahale etmeden hayat mücadelesinde başarılı olabilmesi için çocuğu desteklemek duygusal ve psikolojik açıdan.

Kendi sorunlarını çözmeyi öğrenmeleri gerekiyor.

Yani onlara her zaman balık vermek çözüm değil, balık yakalamayı öğretmek gerekiyor.

Bu anne babanın durumuna bağlı, ama bir yerden sonra insan yaşadıklarıyla gelişiyor. Benim çocuğum belki benim geçtiğim yollardan geçmeyecek daha sağlam biri olacak, belki -ki umarım bu olmaz- yolu kötü şeylere çıkacak benden de kötü olacak. Bir yere kadar ebeveynler bunu yönetir ama bir süre sonra elimizden kayıp gider.

Beni öyle yetiştirdiler ben bunu iyi bişey olarak görmüyorum ama

Bunun yetiştirmeyele çok alakası yok herkes doğduğumda içinde bir potansiyel taşıyor ve onu ortaya çıkaran sebepler yaratılıyor ama herkes içindeki potansiyeli kadar bi yerlere gelir yoksa istediğin eğitimi ver istediğin desteği sağla olmazsa omaz

Kendimiz bile bir zorluk gördüğümüz zaman dağılıyor kendimizi toplamakta çaresiz hissediyoruz. Kendimizden başlarsak buna evet öyle bir çocuğun olması da mümkündür

O karakter meselesi insanın içinde oluyor

Evet.

Umarım öyledir