Zamanında iyi anlaştığınız birinin gözünüzde soğumasını hiç yaşadınız mı?

Evet kuzenimi o kadar seviyordum ki nereye gitsem ona en az iki üç tane hediye alırdım içimden geldiği için. Kahve içmeye çıkalım mı diyordum hep bir bahane buluyordu ama işi düşünce ilk aradığı kişi ben oluyordum. Her işinde yardıma koştum ama zor günümde hiç yanımda olmadı. Acılarımı hayatımdaki zorlukları hep hafife aldı buna mı üzülüyorsun dedi güldü. Hiç karşılık beklemedim ama o hep çıkarı için beni kullandı şimdi anlıyorum. Bana iyi bir iş teklifi geldiğinde gözlerinde o kıskançlığı gördüm teyzemle birbirlerine nasıl baktılar yüzü nasıl düştü mosmor oldu. Beni arabanla şuraya bırakır mısın diye aramasını biliyor ama ben bir şey yazdığımda saatlerce bakmıyordu. Dost akraba bilirdim ama kıskanç haset düşmanın biriymiş.

Aslında olay şu biriyle tanışıyorsun her ikinizde karşılıklı olarak birbirlerinizi daha tanımadığınız için hal ve hareketlerinize dikkat ederek yaklaşımda bulunuyorsunuz gün geçtikçe samimiyet kazandıkça asıl insanın karakteri ve özelliklerini o zaman görüyorsunuz çünkü başlarda ki dikkat ederek hareket etme durumu ortadan kalkıyor ve artık birbirini samimiyet hissettiği için rahat davranışlarda bulunuyor ve asıl karakteri o zaman görmüş oluyorsunuz iyi veya kötü umarım anlatabilmişimdir

Çocukluk arkadaşım her zaman onun yanındaydım bahçelerine giderdim sırf onun için orada oynardım her şeyi paylaşırdık ama büyüyünce o da değişti artık eskiden olduğu gibi değiliz çünkü ona ulaştım ama o dönmedi hiç