Ailemden nefret edi̇yorum, aramız düzelir mi?

...

Benim Babam bana her zaman Sen kızsın bisiklete binemezsin, sen kızsın akşam dışarıya çıkamzsın, sen kızsın bakkala gidemzsin, sen kızsın dizini kır otur evde, ne yapıcaksın üniversiteyi? bir sürü kıyafetin var hala yok diyorsun, beni masrafa sokuyorsun" diyor. abartmıyorum Maddi durumumuz orta düzeyde ama bayramda kıyafet istedim diye parası yüzünden burnumdan getirdi ama aldı sonunda yine de artık istemedim hevesim kaçtı. kitapçıda hikaye kitabı istedim diye "internetten okuyorsun ya ne yapıcaksın kitabı boş ver" vs. vs. Şeyler dedi.

Ha bu arada Ben ne zaman kıyafet istesem annem çok kızyor "giy üstüne bişi" diyor. ölesiye benden nefret ediyor. Yani nasıl denir.. Mesela her gün "ölsen de kurtulsam senden" diyor. "Ah kızım başımızda kaldın evlen de git" diyor. "Çeşmeyi kapat, elektiriği kapat, ekmeği az ye sen mi ödüyorsun parasını" diyor. Ne zaman bir şey alsam gözü kalıyor yani babama yetiştirip beni kötülüyor. annem Erkek kardeşlerimi benden fazla seviyor. Ben sırf kız olduğum için beni sevmiyormuş öyle diyor. Birde aşırı derecede saçmalıyor sürekli bana küfür ediyor ( ağır ) sonra babam saçımı okşasa veya bana sarılsa annem kıskanıyor. Ben küçükken Babam saçımı taradı 1 kez annem "çekil kocamın yanından" diye beni ittirdi babama sarıldı. Babam da "neden kızını kıskanıyorsun o benim çocuğum ona olan sevgim ayrı sana olan sevgim ayrı" diyor. Annem ise "onu çok sevme beni sev, kimi daha çok seviyorsun" diye babama şirinlik yaparken beni evden göndermek için herşeyi yapıyor.. İşine gelince veya misafirlikte iken "kızım benim, canım yavrm, bir TANEM güzelim" ama İşine gelmeynce "keşke seni doğuracağıma taş doğuraydım, keşke şuracıkta ölsen, küfür.." diyo. Çocukluğumdan beridir erkek kardeşlerime sarılırken gözlerimin içine bakardı bana acı çektirmek" ister gibi.

Kardeşlerim ise "aba seni sevmiyor bizi seviyor" diye beni kışkırtıyorlar. Erkek kardeşim bana küfür etti 2 kez. Babam "hak ettin" dedi annem "kızın suçu oğlumun suçu yok" diye babamı doldurdu. Diğer erkek kardeşlerim de olsa Asla kimse beni bu evde savunmuyor. Kavga etsek de aynı Hatta diğer kardeş "ablam hatalı" diye abarta abarta olayı anlatıyorlar. yaklaşık 11 yıldır bu yaptıklarını sineye çekiyorum. 5 yaşımdan itibaren başladı bu olaylr. şu an liseyi yeni bitirmiş bulunmaktayım. Artık evden kaç kez ayrılmak istedim ama gitsem kalacak yerim yok ben biraz asosyal bir tip olduğun için arkadaşlarımda veya akrabalarda kalamam

Üniversiteye gitmek istesem de bu sefer de sevgilim buna karşı çıkıyor. Çünkü "ben sana bakarım, üniversite de sana bir şey yaparlarsa namusun giderse seninle devam etmem. Sen kendini savunamazsın çok çabuk kanarsın herşeye olmaz katiyen karşıyım eğer gidersen beni unut" dedi. Bu konuda beni asla desteklemiyor haklı mı? Türkiye şartları için eved ama ben gitmeyi daha çok ailemden kaçmak bir yurta kalmak için iştiyorum. Sevgilim ile 4 yıldır beraber ve benimle evlenmek dünden razı yine de bence çok erken o yüzden bekliyoruz.

Cidden artık ne yapmalıyım? :(